*Klozetin tepesinde hayat muhasebesi

Farazi & Kayra - Mertel Kasetçilik

2012-01-18T02:45:00.002+02:00

şu an çok garip duygular içerisindeyim her an ağlayabilirim...

halimden konan anlar

2012-01-10T01:38:00.001+02:00

enterasan bi grup getirdim size adı da enterasan şarkı sözleri de müzikleri de ama genel olarak güzeller zaten olmasalar getirmem. mp3 lerini tek dosya halinde upload ettim linki de veriyorum tıklayın indirin.

bakın bunlar da dosya içeriğindeki mp3lerin isimleri;
Halimden Konan Anlar - Ateş Ederim
Halimden Konan Anlar - Bizim zamanimiz
Halimden Konan Anlar - Durdurun
Halimden Konan Anlar - Falan cumhuriyeti
Halimden Konan Anlar - Kadın
Halimden Konan Anlar - Kendime Çaylar (favorim)
Halimden Konan Anlar - Sergüzeşt-i Kadıköy

yukarıdaki linki göremeyen körler için özel link.
birileri kaldırmamı isterse kaldırırım.

Ben 15 dk'ya geliyorum, sen çayı demle

2012-01-07T19:24:00.002+02:00

bence kalmamıştır hâlâ

2012-01-07T03:43:00.001+02:00

We Never Change

2012-01-06T04:35:00.001+02:00

So I want to live in a wooden house

Akşam 7 Ankarası

2012-01-04T06:25:00.000+02:00

gözlerin,
bir devrime tam ortasında katılmış gibi.
-günaydın...
ve kirpiklerin buna rağmen çok devlet görevlisi
kaşların, akşam 7 Ankarası.

kahveyi seninle değil de, kahveyle başbaşa içmek
uykuyu akla getirebilecek bir şey ararken,
küçülmüş göz bebeklerin.
ve kulaklarımda senden arta kalan kelimeler;
günün her saati İstiklal Caddesi Karmaşası gibi.

tarihini hatırlamıyorum...

Yavuz Çetin ölmedi...

2011-12-26T01:22:00.000+02:00

letheeeeeeee !!!

2011-12-17T04:27:00.002+02:00

ben yine vergilerimi düzenli öderim sevgilim.

2011-12-14T07:01:00.000+02:00

Kesik kesik kan trafikleri,
engeller mi oluk oluk aşk mesailerini sevgilim?
Trenler vücudumuzda dolaşırken sorsam sana
süet, tatlı bir kutu içerisinde jilet sunsam:
-Benimle intihar eder misin?

Bambaşka şehirlerin
bambaşka istasyonarında açtığımızı düşün gözlerimizi
Aksak kan nehirlerine,
buluşur muyuz kan ülkesinde?
Ben yine vergilerimi düzenli öderim sevgilim.
Sol bileğimde kesilmedik yerler var hâlâ.

Aklıma tecavüz eden senler var
ve biz hiçbir şey yapamıyoruz..
seni unutsam geçer mi?
Aslında senden de o denli nefret ediyorum ki sevgilim,
bu iyiliği sana yapasım gelmiyor iyimi.

05:28 - 31.01.2011

Yüzyüzeyken Konuşuruz - Senede Bi'kaç Gün

2011-12-07T01:08:00.001+02:00

Seni seviyorum ama bunları yüzyüzeyken konuşuruz...

bunlar burada kalsın bana da size de lazım

2011-11-27T08:24:00.001+02:00

http://www.myspace.com/halimdenkonananlar

http://www.myspace.com/yokoylekararliseyler

http://www.myspace.com/gelisiguzel

http://www.myspace.com/fakatband

kahvaltıda çok güzel gidiyorlar.
çay mı kahve mi ona da siz karar vereceksiniz artık benden bu kadar.

-yakında mp3 olarak paylaşabilirim belki.

yoruldum sevgilim

2011-11-13T01:27:00.001+02:00

Ben duruyorum, durduğum yerde dönerken tüm dönme dolapları özlüyorum. Sokak tabelalarını okumayı bırakıyorum, bütün kırmızı kaldırım taşlarını adamdan saymamaya başlayıp üzerlerinden atlıyorum. “Biz aşkı 90’larda bırakmıştık azizim” diyen arkadaşımın sözleri kulaklarımın ırzına geçerken; tüm dünyadan öylesine nefret edip küfürler diziyorum ki, duysa annem reddeder. Annem, kendini annenliğimden reddeder. Düşünmek için vakit yok sanıyorum. Sanıyorum düşünmemek için vakit çok. Sanıyorum sanmaya vaktim yok. Ve gülüyorum, ne kadar kapalı cezaevi varsa o kadar gülüyorum. Gülüyorum dediysem; içimden ağlıyorum. Yine bir arkadaşım “içimdeki gözyaşlarım kanımla yer değiştirdi üstadım” demişti, anımsıyorum. Bir ülkeye değil, bir devlete hiç değil, bir millet hatta bir ırka da değil. Gökyüzüne ait olmak istiyorum. Futbol müsabakaları berabere bitene kadar sürsün istiyorum. Çocuklar ölmesin de istiyorum. Sokak lambalarının harcadığı elektrik benim elektrik faturama yansımasın istememek de en doğal hakkım. Anlamını bilmediğim kelimelerin hepsini tek bir cümle içinde kullanabilmek istesem, iyi not alır mıyım bilmek istiyorum. İkinci yenileri saymak yerine şiir yazsaydım iyi not alır mıydım, bilmek istiyorum. Seni bilmek istiyorum, yüz hatlarını, kirpiklerini bilmek istiyorum. Seni öğrenmeye omuzlarından başlayıp, ayak parmaklarından mezun olmak istiyorum. Diplomamı dudaklarından, neyse. İstanbul yerin dibine girsin istiyorum. Yıllar sonra hatta asırlar sonra bulsunlar kenti. Kenti asırlar sonra yine sevsinler. Kenti asırlar sonra yine mahvedip yerin dibine gömsünler. Çok şey istiyorum. Yoruldum sevgilim.

Mustafa Akar - Planör

2011-11-08T18:59:00.002+02:00

sana uçak alamıyorsam türkiye ekonomisi kötü gidiyor demektir
ama düşün ve unut hemen şimdi, bisiklet ölüme inandırmaz insanı
sana uçak almak da istemem, motorların sesindeki aldatır bizi
kekeleyen acil iniş çağrısı kesinkes devrimdir
yanlış durakta inmiş iki eski dost olabiliriz, buysa çok güzel
odalara sığamazsak kardeşlik ne güne duruyor
ürpermek ebediyettir, kaç buradan
şizofreni hırkaları dikiyor mühendisler son hızla
giyince unutuyorsun, ben de kendimde bir şey var sanırdım
bir şey, kaset kapaklarını şenlendiren sezen resmi gibi ayıp
depresyon fırkası buna inanıyor
sonbaharla gelen melankoli üzülmeni istemiyor
sana saçlarını tara dersem rüzgarda atlılar geliyordur
ay karanlıkta incecik ve çok acayip, deli olursun
benim suskunluğuma katılırsan bunun da bir anlamı olur
ey çocukluğumdan kalma altıpatlarlar
ey atasözü söyleyen kadınlar birden yaşlanırlar
çık da gel, kibirli ve çok kabahatli
yalnız yürürken yakışıklı, geberesiye hora tepmek isteyen ben
sen benle çıkart şu güzelliğini, çok fazla
çok fazla kaldır at saçlarını sevinmek için, çıldırasıya kitap okumak için
alabildiğine yeryüzünün kardeşi avuçlarımdaki ter, bakışlarımdaki bozgun
sana sevgimi grafikle anlatacağım artık
unutulmak için bile üşeniyorum şimdilerde
dünya resmen normal değil, bana inanma
ama şuna inan
aşağıdaki grafiğe bakan olayı anlayacaktır, diyorsa birileri
tamam, hepimiz delirmişiz
hepimiz başlığı yanlış okumuşuz demek ki
pe sayısı, pi sayısı
lan bana ne deme
ör sen saçlarını
uçakları yüksele yüksele
batan bir dünyaya uzat yine de saçlarını
eski karizmam yerine gelirse bir bilet alırız, tek gidiş
dönemezsek, türkiye tarihi acıları ansiklopedisinde bir madde verirler bize
biri esmerdi, şair
birinin saçları uzamış da uzamış
karma ekonominin baş belası iki anarşist yaşamış

İsmail Kılıçarslan - Cinnet Modern

2011-11-06T21:51:00.002+02:00

Bir albinodan tek farkım ten rengim.

2011-10-25T04:54:00.003+03:00

Gözlerimi açamıyorum. Bazen gözlerimi hiç açmıyorum. Uyanığım ama normal bir uyanıklık değil bu. Gözlerim kapalı uyanığım. Bütün olanların bilincindeyim, hiçbir şey görmek istememekle alakası var her şeyin. Öyledir sanırım. Görmekten tiksindiğim bir dünyada yaşıyorum çünkü. Daha güzel bir yer yapabilirdik burayı. Tabiri caizse anasını siktik dünyanın. Eğer öyle değilse zaten tedavi zamanı gelmiştir. Tedavi gerçekten gerekli midir? Ben kendimi rahatsız olarak mutlu hissediyorsam mesela –kime göre neye göre rahatsız?- bu tedavi edilmeye kalkışıldığında başarılı sonuç alırsa, daha mutlu olacak mıyım? Tabii ki hayır. O halde Alper Canıgüz de tamamen burada haklı çıkıyor. Kendini Napolyon olarak mutlu gören bir hastayı tedavi ettiğimizde, onu mutsuzlaştırmaz mıyız? Modern tedavi yöntemleri hatta bütün psikolojik tedavi yöntemleri aslında insanı mutsuz kılmaz mı?

Acı çekmek çoğu insana, acı çekmenin yanında tatlı bir haz da verir. Şöyle desem daha doğru olur sanıyorum; Acı çekmek bağımlılık yaratır ve bir süre sonra acı çekmeye ihtiyaç duyarız. Hadi ama kendinizi kandırmayın, hepiniz/hepimiz böyle değil miyiz? ‘Nah değiliz!’ Ben hep terk edildim mesela. –konu hep ilişkilere gelmek zorunda mı?- Bu bir süre acı verir, hele ki terk edilmek artık sizin için rutin olduysa değmesinler keyfinize, sizin için terk edilmekten âlâ mutluluk verici bir şey olamaz. Yani tüm bu anlattıklarımı doğru kabul edersek, olmamalı.

Çoğu sabah uyumaya karar verirken –sabahları uyurum- rüyamda hep roman karakteri olmak isteyerek kafamı yastığa koyuyorum ama şu ana kadar bu hiç gerçekleşmedi, belki bu sabah gerçekleşir ama yine de sanmıyorum. Geçen gün kendimi bir Ah Muhsin Ünlü şiiri içerisine dalmış bir vaziyette buldum; Boş bir vadideydim, vadi denemez aslında, tamamı gri sonsuz bir alanın ortasındaydım sonra bir anda etrafımda büyük binalar belirdi. Yani aslında ilk görüntüden yine pek bir farkı olmadı. Her yer tekrar griydi. Bir kadın arkasını bana gönmüş gidiyordu ve ben istemsiz bir şekilde ‘Ve nihayet göğe düşsem bengitay işte/ Annemi daha içeriden açıklayabilirim/ Şol cinnete pasaj dersem sevgilim beni sıkma/ Sevgilim beni sıkma ben/ Okuma bilirim.’ diye haykırıyordum. Tek temennim umarım uyur vaziyetteyken bu sözleri haykırarak sayıklamamışımdır. Rüyama bir anlam tabii ki aramıyorum. Kutub-u Şikeste zaten en sevdiğim şiirlerinden bir tanesidir, bu yüzden kesinlikle bir anlamı vardır yaşayıp göreceğim artık onu da.

Söylemeden edemeyeceğim, rüyalarımın bir tanesinde Fu. ya da Nuh Tufan olsam hiç de fena olmazdı. Fena olmazdı da kelime mi, mükemmel olurdu. Bir albinodan tek farkım ten rengim. Hangimizin değil ki?

Küçük İskender - Bu defa çok fena [Yeni Kitap]

2011-10-07T23:59:00.003+03:00

Her şeyin kötüye gittiği, herkesin kabahat koleksiyonu yaptığı hiç bitmeyecek bir filmin içindeyiz. Fragmanımızda bizimle ilgisi olmayanlar oynuyor, jenerikte adımız yazmıyor hatta. Biçilmiş rollerin fırtınasında gitgide ağırlaşan bir senaryoyu yaşıyoruz. Hiç kimsenin dublörü yok. Ölürsek arkamızdan belki figüranlar ağlayacak yalnızca.

Sinemalarımızda gösterime giren aşklar, mücadeleler, direnişler, isyanlar bir korku filmi mi, komedi mi, dram mı; bilmeden izliyoruz. Çıt çıkartmadan izliyoruz ölümleri, sevinçleri.

küçük İskender, Bu Defa Çok Fena’da insana ferahlık veren acıların, eziyetlerin şiirleriyle olay mahalline dönüyor. Şüpheleri onu suçlulara götürmese de suçun tespiti için topladığı ipuçlarını değerlendiriyor.

Siz de içinizden Bu Defa Çok Fena diye mırıldanıyorsanız sık sık, salonda yerinizi aldınız, ışıklar söndü ve canlı diye aşağılanmanız yeniden başladı demektir.

kaynak

yapıyorum bir şeyler

2011-09-18T16:27:00.003+03:00

en başta da yazamıyorum. eğer bir şey yapmaktan sayılırsa evet yazamıyorum. onun dışındakiler genelde hep aynı yine zayıflama çalışmaları, ufak tefek şiir ve hikayeler falan. yazamamaktan kastım blog yazamamaktı. giresim bile gelmiyor bloggera, yorum geldikçe onaylamak amacıyla giriyorum genelde ki onu da aslında maildeki linke tıklayarak otomatik yapıyorum.

canıma tak etmişti artık, sinema okuyamamak radyo televizyon okuyamayacak olmak. çünkü ben hayatımda ders çalışmış bi adam değilim, oturup herhangi bir sınava hazırlanamam yani istesem de yapamam, olmaz. yapabildiğim kadar puanla Arel Üniversitesine girdim 2 yıllık Radyo ve Televizyon Programcılığı bölümüne %50 burslu olarak, bir şekilde sağdan soldan bulup peşin ödedim ücretini ki kafam rahat olsun en az 1 yıl düşünmeyeyim diye. 2 yıl sonunda DGS ile Mimar Sinan üniversitesi Sinema bölümüne geçmek hayalim ama tabii ki imkansız çünkü sınavda matematik çözmek zorundasın. belki daha önce onlarca kez matematiği asla anlayamayacağımı dile getirmişimdir. o yüzden o zamanları düşünmemeye başladım, zamanı geldiğinde olursa olur olmazsa da bilmiyorum.

Babamın durumları aynı, hâlâ ceza evinde.

Lütfen Abidin...

2011-08-17T04:22:00.002+03:00

Bana, babası cezaevinde olan ve bu durumdan yaşadığı üzüntüyü duygu olarak hiçbir şekilde dışarı vurmayan, hayattan tam anlamıyla bıkmış, gerçekten dünyayı zerre sikine takmayan, umursamaz, bir o kadar düşünceli, tüm dertlerini içine atıp dışarı gülebilecek kadar da onurlu, arkasından konuşan herkes için ‘keşke yüzüme söylemeye götleri yese’ diyen ve sonra durup; ‘sikerim belalarını ne halleri varsa görsün’ diyen, gece gündüz kitap okuyup müzik dinleyen, hiçbir şekilde kimseden yardım dilenmeyip kendi başının çaresine bakmaya çalışan yirmili yaşlarında şişman bir çocuğun resmini çizebilir misin Abidin?

sezen aksu'nun bir insana yaptırabilecekleri...

2011-08-11T18:52:00.003+03:00

dinlerken bilinçsizce, şiirimsiler yazdırmak.

sezen aksu - beni unutma

ben dedim, gecenin yorgunluğu üzerime bir bulut gibi çökmüşken;
gitmeseydin.
bir Kim Ki-Duk filmi süresi kadar kalabilseydin keşke;
sana, hiç konuşmadan da anlaşabileceğimizi, hiç konuşmadan anlatabilirdim.
hem kim bilir, sen belki omuzumda uyurdun.
uyandığında, her şeyi unuturdun,
zaten aşkın büyüsü bunu gerektirmez mi?

aslında bir Oi Va Vio şarkısı uzunluğu da yeterdi saçlarını koklamama.
saçlarını koklamama bin bir sebep türetebilirim, saçma-salak.
sana sadece, seni sevdiğimi unutmaman için ölmeden yapabileceğim 1001 jest var.
ve tüm bunları da geriye bırakırsak,
unutma;
unutma.

18:54 11.08.2011

her şeyden, mesela biraz aşktan

2011-07-30T05:17:00.004+03:00

Çok uzun bir şey yazmıştım ama anladım ki aslında aşk hakkında bir sik bildiğim yok. En çok merak ettiğimse, aşk; kişiler,kurumlar,tavırlar karşılık bulunca mı olur? Platonik olan bir duyguya aşk adını verebilir miyiz? Saplantı aşktan sonra mı gelir? Tutku dediğimiz şey sevginin tam olarak hangi evresidir?

Oturup bunları cevaplamaya çalışmıştım kendi çapımda ama o kadar anlamsız şeyler yazmışım ki, -hâlâ daha yazıyorum- okur okumaz sildim. Savunabileceğim tek şey; aşkın tek taraflı da yaşanabileceğidir. Platonik olan sevgi, tutku halinde yoğunlaşırsa aşka dönüşebilir. Ve bazen tek taraflı kalması en sağlıklısı olur. Karşılık bulduğunda, sorunlar oluşur.

Bir film sahnesi de olsa, Haluk Bilginer'in bu oyunculuk resitalinden de anlaşılacağı üzere, tek taraflı yaşanabiliyor. Ha buradaki örnek inanılmaz derecede saplantı içeriyor ama kişi böyle mutlu olmayı ya da böyle mutsuz olmayı seçiyor ve mutsuz olmak artık bünyesinde alışkanlık yarattıysa, uzun lafın kısası kişi için bir sorun yoksa, aşkın aslında tek taraflı yaşanması en güzeli bile olabilir. Hatta belki o kadar çok seviyorsundur ki, tek taraflı olduğu için ona asla zarar veremiyorsundur ve bu seni daha mutlu ediyordur.

En haksızlık dolu olan tarafı da, sona erdiğine inandığın zamandır. O kadar çok sinirlenirsin ki eğer karşılıklı bir duyguysa ve bir taraf sona erdirdiyse, o taraf sen değilsen. Sevgi, tutku, aşk adına artık her şey senin için yalandır. İnanması çok güç bir ütopyadır, öyle bir şey yoktur falan.

Kişisel fikrim sorulursa; aşk var.

her şeyden, mesela biraz çocukluktan

2011-07-26T05:41:00.004+03:00

Çocukluğumun iki yılını falan Bursa'da yaşadım, gecekondumuz yıkılıp yerine şu an oturduğumuz apartman dikilecekti. Çocukluğum dediysem de öyle 13-15 yaşlarım değil, 5 yaşım mesela, ilk diz kanama zamanlarımdan bahsediyorum. Hatırladığım kadarıyla çok garipti. Aynı binada oturduğumuz bir çocuk vardı, Serhat. Aynı yaştaydık hatta. Beni vakti gelince Bursa'da okula göndermediler, nasıl olsa döneceğiz geri alışmayayım başka bir okula, arkadaşlara falan diye.

Sarı saçları vardı. Sokakta biriktirebileceğimiz ne bulursak, toplardık. Onları biriktirince bir şey olmayacağını bildiğimiz halde biriktirirdik. Bir ara, sigaraların içindeki folyoları toplamak meslek olarak yapılıyordu, şimdilerin kağıt-karton toplaması gibi. 6 yaşındaki bacak kadar çocuk sigara paketi folyolarını ne yapsın? Biz de bilmiyorduk. Sonra zaten daha büyük toplayıcılar bizden çalmışlardı sanırım.

Benden önce okula başlamıştı, sonra biz dönmüştük. Dalga geçerdi, ben daha çabuk okuyacağım, bitireceğim okulu, sen bitiremeyeceksin diye. Biz İstanbul'a döndük, okula kayıt olmaya gittiğimizde beni kayıt etmediler; "Bu daha çocuk, baksana elinde toprak kirleri bile duruyor bir yıl daha oynasın sekiz yaşında getirirsin." demişti müdüre anneme. Ki hoş, 8 yaşında okula başlarken çok iyi olmasam da okuma yazma konusunda kendi çapımda üstündüm.

Sonra Serhat öldü. 9-10 yaşında kemik erimesi başlamıştı. 15'inde falan da öldü. Dedem, Serhat'dan önce ölmüştü ama Serhat'ı daha iyi hatırlıyorum. İlkokulu ben daha önce bitirdim.

dedemden öğrendiğim ilk duam gibi

2011-07-16T20:20:00.003+03:00

ah gurbetin şivan yıldızı. sen de böyle gideceksen, memleket böyle ağlayacaksa, ben kabuslarına tabir düzeceksem şehir eşkiyalarının. Kıyamet diyeceksem ve seni bekleyeceksem bütün kuyulara, bütün sunaboyunlu dağlara adını bağıracaksam, yırtılan mintanım, akan kanım, ağaran saçlarım, ve memleketim için, dön diyeceksem; dön!

İbrahim Sadri - Kırık Hava

seni bile hâlâ

2011-07-05T22:07:00.001+03:00

Ayaklarımda siyah kediler dolaşıyor,

çok yoruldum.

Annem, onu anlamadığımı bağırıyor.

Şiir yazıyorum diyorum, gülüyor.

Anne! diyorum, ben şi...

Savaşmaktan o an vazgeçiyorum.

Kusura bakma sevgilim.

Annemi, kesinlikle senden daha çok seviyorum.

İşin aslı ben gidiyorum.

Şiirimi yarım bırakıp gidiyorum,

Fazla uzaklaşmış olamam evet ama geri dönmemek

üzere gi...

Şimdi, savaş kalıntısı bir Vietnam kasabasında

yeniden doğmak gerekiyorum.

Acıyı sonradan değil, daha doğarken bilmek için.

Ölmek yerine, gülmeyi tercih edememek benim suçum değil.

Ben, seni bile hâlâ seviyorsam

Annem öldüğünde küvetimi jiletlerle dolduracağım sevgilim.

-geçen hafta. tarihi ve saati tam bilmiyorum-

sen?

2011-06-28T01:10:00.001+03:00

İzmir'e bilet aldım, bu yüzden Ankara gitmeyi severim ben
Uzun yol otobüslerinde ışıklar söndüğünde sevgilim,
Ben seni hiç düşünmem mesela, şuanda olduğu gibi, sen?
Cama yapışan sinekler var, cama yapışan sinekler...

Pop şarkıları eskiden daha güzeldi, 90'larda mesela
Hayat tuhaftı ve ben hiç vapura da binmedim aslında
Çocukken, hatırlasana;
Tüm kuralları sen koy diye, kanımı akıtırdım.
Kırmızı, tam şurada...

Dizim kanardı ben silerdim, dizin kanardı, yine ben silerdim.
Sevdiğimiz kitaplardaki kahramanlar olurduk
Bizim kitaplarımızda mutlu son yoktu.
Sinirlenince, bahçede sapanla dut yaprağı vururduk.

-tarihini ve saatini unuttum ama eski bayağı.

babam.

2011-06-27T11:54:00.005+03:00

babam cezaevinde.
hıı evet " ay geçmiş olsun canım çok üzüldük" falan filan.
elektiriğimiz kaçaktı, burada yalan yok. ama son gelen afla beraber taksitlendirdik ve hatta birazdan ilk taksidi ödemeye bile çıkıcam. babam tutuklanmadan önce taksitlendirmiştik zaten. buna rağmen şuan içeride, karşı dava açıcaz muhtemelen tutuklu yargılanacak, sonucunda serbest bırakılsa bile boku bokuna dava boyunca cezaevinde kalacak. yine suçlu bulunursa zaten cezası 2,5 yıl. 2.5 yıl beklicez. Seçim günü sandık başında tutuklandı zaten.

Herşeyden öte babam engelli. buna rağmen saçma sapan sikindirik bi mevzudan tutuklanıyor. 1 haftada 2 kere revire kaldırılıyor, o kadar hasta. ilaçlarını cezaevine zorla sokuyoruz.

o kadar torbacısı, hırsızı, dolandırıcısı, örgütçüsü dışarıda dolaşırken, benim babamı içeri alan adalet anlayışı; kusura bakma da ananı sikeyim yani.

başka türlüsünü yorgunum anlatmaya...

2011-06-09T01:39:00.002+03:00

şiir: Cahit Zarifoğlu - Mavi gök orda mı?
ses: Uğur Arslan

yavaş yavaş

2011-06-08T01:34:00.004+03:00

dönem dönem tek bir şarkıya kitlendiğim olur benim de. bu sefer duman'n yalan isimli şarkısına verdim kendimi. gün boyu, msn ya da facebooktan arkadaşlarımın attığı şarkı linkleri dışında sadece duman - yalan dinliyorum. hatta deli gibi eşlik ediyorum. çıldıra çıldıra, çıldırıyorum. özellikle son nakaratın 3. barında kendimden geçiyorum. ve fizy linki veriyorum. gittim.

duman - yalan http://fizy.com/#s/22ubvn

linki şarkıyı bilmiyorsunuzdur diye vermiyorum. eminim herkes biliyordur. bu yazıyı okuduktan sonra herkesin canı çekeceği için, ulaşmak kolay olsun diye yazıyorum.

mesela, duman - yürekten de harika bi parçadır. bakın.
http://fizy.com/#s/1m60xl

sıra edebiyatta ! ! !

2011-06-04T07:38:00.006+03:00

bu yıl yayımlanan iki kitap var. bir çok harika kitap var tabii ama konumuz toplatılmak üzere olan bu iki kitap.

birisi sel yayıncılık tarafından basılan, beat kuşağı akımının öncülerinden olan william s. burroughs 'un yumuşak makine isimli kitabı... bu kitap, yazarın kendine has tarzı olan (cut-up) tekniğiyle yazdığı üçlemenin ilk kitabıdır.

bir diğeri ise ayrıntı yayınları tarafından basılan, herkesin bildiği kült film fight club'ın kitap yazarı olan chuck palahniuk'ın ölüm pornosu adlı kitabı.

ikisi de şu an dava sürecinde ve çok büyük ihtimalle toplatılacak, neyse ki ben toplatılmadan önce aldım. biraz aratırsanız kitaplarla ilgili hazırlanan rapoları bile görebilirsiniz.

beat kuşağı demişken. beat kuşağı, sadece amerikan edebiyatı değil dünya edebiyatının kırılma noktasıdır. akımın tüm yazarlarının, türkçeye çevrilmiş tüm kitaplarını okumak hayatımdaki sayılı birkaç hedeften sadece biri. Yetmezse sırf bu iş için ingilizce öğrenip, ingilizce okuyacağım. ha bu arada internette yasaklanan kelimeler arasında "beat" kelimesi de mevcut, nedeni artık ortada.

bu yasaklamalar kimin sayesinde mi yapılıyor ? 'küçükleri muzır neşriyattan koruma kurulu' adlı bir kurul var ülkemizde 1920'lerden beri falan gelen bir kanunla destekli. bu kurul 10-15 yaşlı adam ve bir bayandan oluşuyor muhtemelen o da yaşlıdır. görevleri çocuklara kötü örnek olabilecek tüm yayınları gözden geçirip rapor çıkararak mümkünse yasaklanmasını ya da sınırlama getirilmesini sağlamak. ki kitaplardan sonra karikatür dergilerine de 18 yaş sınırı getiriliyor. ve tabiiki bu kurulda tek bir tane bile edebiyat adamı yok.

bu kitaplar zaten çocukların okuması için yazılmış, basılmış, bağıtılmış kitaplar değil.!!!

tüm bu olaylara inat, sel yayıncılık ve 6:45 yayın evi ortaklaşa 'beat kuşağı antolojisi' adlı bir kitap hazırladılar. tüm devlet erkanına kapak olması temennisi ile. kitabın fiyatı internette 27 tl civarı. alın.

inadına yeraltı! inadına edebiyat!

bu arada;

Oğuz Atay'ın Tutunamayanlar'ı yazdığı ev/bina yıkılıyor, yıkılmak üzere, yıkılacak. yıkılmamalı, müze yapılmalı. Oğuz bir kere daha ölmemeli.

bugün

2011-05-15T11:59:00.004+03:00

bugün kendini yalnız hissettiği için taksimde olamayacak herkes, yaş cinsiyet farketmeksizin saat 13:15 - 13:40 arası taksim meydanındaki Garanti Bankası'nın önünde şişman beni ve keçi sakalı mı bekleyebilir, ben de kuzenimi beklicem ve sonra, onun için bunun için değil, özgürlük için yüricem. Tabii ki arada sloganlar atıcaz ve tahmin ediyorum ki çok eğlenecez.

Aklıma birden Cem Yılmaz'ın ölüm sonrası espirileri geldi. Herkes orda olcak usta, ilk kabileler, ayehohuhughu.

hiçbir şeyi

2011-05-02T12:11:00.007+03:00

Hayatımda hiç birşeyi Kim Ki-Duk'un yeni filmi kadar beklemedim, beklemiyorum. Filmin adı Arirang. Fragmanda bile bi garip oldum. Film ilk olarak 2011 Cannes Film Festivalinde gösterilecek yada gösterildi tarihten bi haberim yok tam, araştırmadım. Birkaç ay sonrasında vizyona verilir sanırım, Türkiye'de gösterime gireceğini pek sanmıyorum. Dvd yada internete kaldık yine.

Arirang, Kore'de geleneksel ama resmi olmayan, çok sevilen bir marşın adı.

Filmin, Kim Ki-Duk'un otobiyografisi olduğu yönünde bazı yazılar okudum. Fragmandan da o çıkartılabiliniyor hafiften. Ki kendisi de film için, hesaplaşma, yüzleşme, içedönüş şeklinde tanımlamalar yapmış.

Fragmana geçeyim de, bilirsiniz insanın başına ne gelirse ya meraktan yada Kim Ki-Duk'tan.

Çok boş

2011-04-29T06:07:00.004+03:00

Kaç gündür ne kadar uyuduğumu yada uyumadığımı hayatım boyunca asla hatırlamicam. Kaç gündür ne kadar şiir okuduğumu da hayatım boyunca hiç bir zaman asla hatırlamicam. Belki kaç gündür kaç saat evden dışarı çıkmadığımı hatırlarım zaten bu da buradaki 'kaç gün' zaman zarfına eşit. Dünya üzerinde metine dökülmüş edebiyata dair ne varsa okumak istiyorum. Sadece okumak mı ? Okuduklarımı yaşamak istiyorum. Aslında o kadar geç başladım ki okumaya ve şuana kadar o kadar az kitap okudum ki, kaç gündür kendimi affetmediğimi hayatım boyunca hatırlamicam.

Boş yaşıyorum, inanılmaz derecede boş yaşıyorum. Boş yaşıyan milyonlarca insandan farkım, boş yaşadığımın bilincindeyim ve bunu kasten yapıyorum. Buradaki boş yaşamak asla 'kitap okumak' olarak algılanmamalı. Dışarıdan yani başka insanlar tarafından boş yaşamak; aslında bi anlamı yok onlara göre de, sadece boş yaşamaktan ibaret. Napıyorum da boş yaşıyorum ? dediğimde alabildiğim cevapların hepsi birbirinden farklı. İmkanları olsa keşke, hepsi aynı cevapları verse ve ben de oturup düşünsem acaba haklılar mı diye.

Ayrıca kaç gündür içtiğim kahveyi gerçekten asla ama asla hatırlamicam. Aşağıdaki konuşmanın sonunda bi şarkı paylaşıcam, sizin olsun. Evinize götürün, onu sevin, ona katlanın, onunla yaşayın ve, ve onu unutmayın.

Geçen gün babamla aramda geçen bi konuşmayı özet geçeyim;

Babam: Paran var mı?
Ben: Kredi kartımdaki puanla almayı unuttum kitabı, nakit aldım bitti tüm param lanet olsun.
Babam : Roman mı aldın yine?
Ben: Evet.
Babam: Boş boş işlerle uğraşıyorsun.
Ben: Kimlerle aynı evde yaşıyorum ya.

Sixx Am - Van Nuys'ı dinlediniz, başka zaman, başka hatırlanmayacak şeyler üzerine başka şarkılarla görüşürüz.

ayrıca bu şarkıya bağlanma sebebim olan Seda'ya da diyecek laf bulamıyorum..

Burdan yazıyorum.

2011-04-18T02:14:00.002+03:00

blog yazmaya başladığımdan beri dekor değişmedi, hep aynı. en yeni eşya akvaryumum o da bayağı oldu gerçi. ha birde Az işte. öylesine bi fotoğraflayayıp paylaşayım dedim. bilgisayarımı çok seviyorum. ekranda açık olan site de merak eden olursa diye, www.haybensen.in .

resmin üzerine tıklarsanız büyük hali açılmaz, gerçekten. inanmassan bak.

üzgünüm, eskisi gibi değil lünapark

2011-04-16T01:34:00.005+03:00

şu an aklımda hiç yok ama yazdıkça aklıma gelecek olan ve şu sıralar hayatımda eskisi gibi olmayan durumlardan, olaylardan , alışkanlıklardan , falanlı filanlardan bahsetmeyi amaçlıyorum ki uzattığıma göre hâlâ aklıma bu şeylerden gelmemiş yani galiba sanırım.

mesela artık eskisi gibi rap dinlemiyorum bir ayın 30 gün olduğunu baz alıp buna göre bir varsayımda bulunursam ayda tek bir şarkı bile olsa rap dinlediğim gün sayısı 10-12 falan.

artık yalan söylüyorum. ve hatta bu konuda o kadar profesyonelim ki söylediğim yalanlara kendim de inanıyorum aylar geçse de unutmuyorum. en şizo tarafı da birine söylediğim bir yalan var diyelim ve çok alakasız bir kişiyle aynı konu üzerine konuşuyoruz, ona da aynı yalanı söylüyorum belki birbirlerini birgün tanırlar ve yalanım ortaya çıkar diye. çok paranoyakça. en büyük yalanım da " ben yalan söylemem. "

çok eskiden kilomla ilgili bi ego problemim yoktu önemsemiyordum o kadar. ama bu çok eskidendi. şu an deli gibi kafaya takıyorum mesela. Şu halimle çok yakışıklıyım evet hatta zayıflayınca inanılmaz çirkin oluyorum, biliyorum ama yinede zayıf olsam keşke. şişko yakışıklı olmaktansa zayıf çirkin olmayı yumuşak g'li yeğlerim.

elektirikten hâlâ korkuyorum. ve sanırım ölene kadar hayatımda değişmeyecek olan yegane şey bu. elektirik olayı beni kokutuyor, kaçaklar, ucu açık kablolar, şalter kapalı olsa dahi priz tamir edemiyorum falan ne bileyim. hayatıma değer vermememe rağmen birgün elektirik çarpması yüzünden ölmek istemem.

ve ben hiç mantar yemedim, hâlâ yemiyorum.

endipnot: dinlediğim müzikleri seda seçiyor, özlem seçiyor. seçtiklerinin farkında değiller, sadece yolluyorlar ve ben onlarla transa geçiyorum. ama seda bu işte daha iyi.

intihar ederken;

2011-04-15T23:29:00.000+03:00

sana bütün belediye bankları feda
otobüsler de aşıklara ücretsiz olsun
kalemlerin gerçekten tükenmez olacağı günü bekliyorum
-afedersin ama menzilime giriyorsun.

03:06 25.03.2011

Hakan Günday FAYNTENKS TV'deydi

2011-04-14T10:51:00.003+03:00

Dün gece izleyecektim ama erken sızmışım kaçırdım, neyseki görüntüler kayıt edilmiş. Ha bu arada FAYNTENKS bir internet televizyonu sosyal medyayı konu alan ve blogger ve twitter'daki yazarları da konuk alan Sosyal Kanka adında bir programı da mevcut.. Hakan Günday'ın konuk olduğu programın görüntülerini sizinle paylaşayım bari acıdım..

Part 1 ( 11.dk da Hakan Günday konuk olarak geliyor )

fayntenks on livestream.com. Broadcast Live Free

Part 2:

fayntenks on livestream.com. Broadcast Live Free

Part 3:

Watch live streaming video from fayntenks at livestream.com

Part 4:

Watch live streaming video from fayntenks at livestream.com

Hakan Günday - Az [Yeni Kitap]

2011-04-11T20:48:00.002+03:00

Aylardır beklenen gün geldi 12 Nisan'da kitap muhtemelen tüm kitap satış noktalarında olacaktır. Yarın sabah kahvaltıdan sonra ben de Cevahir'e gidip D&R'a bakıcam umarım raflara dizilmiş olur. Alıp bir an önce okumalıyım. Sabırsızlıkla bekliyorum zaten, radikal gazetesinin kitap ekinde yayınlanan bir iki sayfalık bölümü gayet ilgi çekiciydi az sonra onu da paylaşıcam.

Düne kadar kitabın kapağı bile ortalıklarda yoktu ama az önce hakangunday.net'e baktım kapak konmuş ve oldukça beğendim. Yine Doğan Kitap tarafından çıkartılmış kitap yayın evi değişmemiş gerçi kitlesi oluşmuş bir yazarın okuyucusu için yayın evinin bi önemi yok. Kitapdan kısa bir bölüm ve kapağını paylaşayım. Severseniz okursunuz ki sevmemek namümkün.

Derdâ
Altı yaşındaydı ve altı yaşında ölecekti. Korkudan titriyor, gözlerini böcekten ayıramıyordu. Ay çekirdeği tarlası kadar bir tavana bakıyor ama sadece onu görüyordu. Ay çekirdeği
kadar bir böcek. Sivri ayaklarının etrafındaki tüyleri paça gibi duran, antenlerinin inceliği kirpik kadar olan bir böcek. Bir böcek resmi kadar hareketsiz gövdesiyle, koyu bir loşluğun koyu griye boyadığı betonda simsiyah bir leke. Küçük kızın korkudan sulanmış gözleriyle aynı renkte.
Çenesine kadar çektiği battaniyeyi terli avuçlarının içinde sıkıyor ve böceğin ne zaman yüzüne düşeceğini düşünüyordu. Merdivensiz bir ranzanın üst katındaydı. Tavanla arasındaki mesafe, yarım metreden azdı. Elbet uyuyakalacaktı. Elbet uyurken ağzını açacak ve böcek kendini boşluğa bırakıp dişlerinin arasından geçecekti. Ya da önce battaniyesinin üzerine düşüp bir süre orada duracak, karnı acıkınca da küçük yüzüne ayak basıp burun deliklerinden birine girecek ve önüne ne çıkarsa kemirecekti. Bir saniyeliğine başını sağa çevirip uzattı ve yerden ne kadar yüksekte olduğunu anlamaya çalıştı. Ama bunun için bir saniye yeterli değildi. Tam olarak zemini görememiş, böceği gözden kaçırmamak için bakışlarını yeniden tavana çevirmişti.
Daha önce de böcek görmüştü. Kendi evinin duvarlarında da, başka evlerin duvarlarında da. Hatta içine adım attığı her evin duvarında en az bir tane böcek görmüştü. “Dereden geliyorlar” demişti babası. Dereden gelip tavanlara tırmanan, sonra da kendi ağırlığına dayanamayıp sobaya düşen daha büyük böcekler de görmüştü. Saçlarının kesilmesine neden olan bitler kadar küçüklerini de. Duvarların içine hızla kaçıp yok olanları da görmüştü, şekerpancarı çuvallarının altında sakince öldürülmeyi bekleyenleri de. Fare bile görmüştü. Bir defasında bir kurt bile görmüştü. Gözlerini karartmış böcekten yüz kat daha büyük bir kurt. Ama hiçbirinden korkmamıştı. Hiçbirinde titrememiş, hiçbirinde ağlamamıştı. Çünkü hiçbirinde yalnız değildi. Aslında yine yalnız değildi. Altında yatanla birlikte, çevresinde otuz beş çocuk vardı. Ama onlar sayılmazdı. Çünkü hiçbirinin adını bilmiyordu ve öğrenmek için artık çok geçti. Uyuyorlardı. Uyku seslerini duyabiliyordu.Verdikleri nefeslerin tıkanmış burunlarına çarpıp kırılma gürültüsünü duyabiliyordu. Uykularında hırlayan çocuklar bir omuzlarından diğerine dönüyor, serin yüzlerini denk getirebilmek için yastıklarını başlarının altında çeviriyor, bir ayaklarını diğerinin topuğuyla kaşıyor ve böceği zerre kadar umursamıyorlardı.
Kaçması gerekiyordu. Böcek üzerine düşmeden önce yataktan inmesi gerekiyordu. Ama nasıl inebilirdi ki? Merdiven olsaydı! Çıkması bile altında yatan çocuğun itmesiyle olmuştu.
“Bir dahakine kendin çıkacaksın!” diyen çocuğun. Kızgın çocuğun. Ani bir hareketle üzerindeki battaniyeyi yüzüne çekti. Yıllar içinde katılaşmış battaniyenin dikenleşmiş tüyleri yanaklarına batmaya başladığı anda ne kadar büyük bir yanlış yaptığını anladı. Çünkü böceği göremiyordu artık. Oysa o hâlâ oradaydı. İnsanın görmediği şeyler yok olmazdı ki! Hem düşmanı gözetleyemedikten sonra gizlenmenin ne anlamı vardı? Hatta artık her şey daha tehlikeliydi. Böcek istediğini yapabilir ve kimsenin bundan haberi olmazdı. Çıkmıştı göz hapsinden.
Ter damlaları belirdi yüzünde. Şakaklarında su çiçekleri açtı. Nefes alışverişi kalp atışlarını geride bıraktı. Kurtulacaktı oradan! Kurtulacaktı o böcekten! Kurtulacaktı yalnızlıktan!
Bir yolunu bulacaktı. O yataktan inmenin bir yolunu bulacaktı. Bir yolu olmalıydı. Bir tane yeterdi. Araması uzun sürmedi. Yollardan en kısa olanı seçti. “Ne olursa olsun!” adında kestirme bir sokağa saptı. Sol eliyle battaniyeyi savurup, sağ eliyle kendini boşluğa doğru itti. “Nereye olursa olsun!” adındaki bir yere atladı.
Alnı zemine değdiğinde tek alkış kadar ses çıktı. Boynunun kırıldığınıysa kimse duymadı. O ana kadar bir sinekkuşunun kanatları gibi atan kalbi betona çarpınca durdu. Altı yaşındaydı. Loşluğun ve korkunun böceğe benzettiği tavandaki çatlaksa ondan sadece bir yaş büyüktü. Yedi yıldır orada duruyor ve yedi yıldır, ışıklar kapanınca bir böceği andırıyordu. Ayaklarındaki tüylerin belirmesi içinse koridordaki ampulün yanması ve koğuş kapısının açık kalması gerekiyordu.
Gözlerini alkış sesine açan Derdâ, yerde yatan çocuğun katlanmış ensesini gördü. Yüzü karanlığa gömülmüş olsa da, tanıdı. Birkaç saat önce, gözlerine bakıp “Sen üstte yatacaksın!” dediği çocuktu. Bacaklarından itip tırmanmasına yardımcı olmuş, sonra da “Sesini duyarsam, keserim dilini!” demişti. Hatta diğer çocuklar duysun diye bağırarak söylemişti. Şimdiyse yerde yatıyordu çocuk. Hemen yanında. Belli ki düşmüştü. Atlamış olamazdı ya!
Yastığının altından çektiği elini uzatıp çocuğun koluna dokundu. Yetmedi, parmaklarıyla yakaladığı omzunu sarstı. Başını kaldırıp ranza demirlerinin arasından koğuşa baktı.
Uyanık birini aradı. Dikilmiş bir başa rastlamayınca rahatladı. Yavaşça yatağından kalkıp, çocuğun yanında dizlerinin üstüne çöktü. Bir kedi kadar hafif olan çocuğu omuzlarından
tutup çevirdi. Küçük yüzü kan içindeydi. Derdâ başını kaldırıp çevresine baktı. Hâlâ kimsenin uyanmadığından emin olunca ağlamaya başladı. Ağzını, dişlerinin arasındaki alt
dudağıyla örttü. Kimseyi uyandırmayacak kadar sessizce hıçkırdı.
Var olmayan bir böcekten korkup ranzasının üst katından atlayan küçük kız Yatırcalı’ydı. Korucu köyü Yatırca. İtirafçı köyü Yatırca. Çocukların dediği gibi, ajan köyü Yatırca, hatta
orospu çocuğu Yatırca. Ve Yatırcalılara yardım etmek yasaktı. Ölü bile olsalar onlara el uzatılmazdı. Bu yüzden Derdâ, o gece, ne nöbetçi öğretmene haber verdi, ne de başka bir şey
yaptı. Sadece ağladı. Sonra da kızın bedeninden yavaşça sıyrılıp sessizce yatağına girdi. Çünkü kendisi de Yatırcalı’ydı. Ve bu gerçeği okuldaki dört yüz otuz çocuğa unutturmak dört yılını almıştı.
Ranzanın solundan üçgen biçiminde sarkan ve tek köşesi yere kadar uzanmış battaniyeyi, karanlığın içinde bir yelkene benzetti. Yatağını da bir tekneye. Gecenin içinde giden bir
yelkenliye. Resimli bir kitapta görmüştü. İçinde masmavi denizler olan bir kitapta. Rengârenk teknelerin direklerinde bembeyaz yelkenlerin uçuştuğu bir kitap. Tekne güvertelerinde sarı yağmurluklu küçük kızların ufka bakarak gülümsediği bir kitap. Bütün kızların mutlu olduğu bir kitap. Ama sadece bir kitap. Aptal bir kitap. Hatta dünyanın en aptal ve en yalancı kitabı! Çünkü o kızlar gerçekte yoktu. Eğer olsalardı, o sayfalara fotoğraflarını koyarlardı. Suluboyayla yapılmış gibi duran resimlerini değil... Fısıldadı:
“Allahım, inşallah rüyamda ölürüm.”
“Uykumda” diye düzeltecekti ki, içinde yattığı tekne sessizce uykuya battı. On bir yaşındaydı. Hem on hem bir.

İsveç diyetine başladım lan

2011-04-06T00:18:00.002+03:00

Bu seferki çok fena ve ağır, 1. günü atlattım 13 gün sürecek bakalım kaç kilo vericem yada alıcam belki de hastanelik olucam ama umutluyum gibi. Şimdiden baş ağrısı ve halsizlik büyük ölçüde olsa da, 13 gün sonunda tartıya çıkmak için sabırsızlanıyorum.

Araştırdım bayağı, 18 kilo veren de var 5 kilo veren de var hastanelik olan da var 2. öğünde bozan da var. Neyseki ilk günü geçtim, önümüzdeki günlere bakıcaz. Diyeti paylaşayım dedim, belki arayan falan vardır. Benden söylemesi, herhangi bir sorunda mesuliyet kabul etmem bilader.

Kurallar
1. Ayrıca çay, kahve ve meşrubat içilmemeli.
2. Günde 2 litre su içilmeli.
3. Diyet 13 günden fazla sürdürülmemeli.
4. Diyeti ancak 6. günde kesebilirsiniz.
5. 3 aydan kısa bir sürede diyeti tekrarlamayın.
6. Aynı gün içinde öğle ve akşam yemekleri yer değiştirilebilir.

Tavsiyeler
1. Brokoli bulamazsanız karnıbahar yiyebilirsiniz.
2. Kolesterolü yüksek olanlar yumurtanın akını yiyebilir.
3. Ölçü ve miktar belirtilmeyen yiyecekleri abartmamak koşuluyla istediğiniz kadar yiyebilirsiniz.
4. Diyet ağır gelirse 6. günde kesip 3 ay sonra 6 gün daha uygulamak mümkün.

1. gün
Sabah: 1 fincan kahve, 1 kesme şeker
Öğle: 2 katı yumurta, 1 porsiyon haşlanmış ıspanak, 1 domates
Akşam: 1 biftek(200 gram,) zeytinyağlı ve limonlu yeşil salata

2. gün
Sabah: 1 fincan kahve, 1 kesme şeker
Öğle: 1 dilim salam, 100 gram yoğurt
Akşam: 1 biftek (200 gram), yeşil salata, 1 meyve

3. gün
Sabah: 1 fincan kahve, 1 kesme şeker, 1 dilim kızarmış ekmek
Öğle: Haşlanmış ıspanak, 1 domates, 1 meyve
Akşam: 2 katı yumurta, 1 dilim salam, yeşil salata

4. gün
Sabah: 1 fincan kahve, 1 kesme şeker, 1 dilim kızarmış ekmek
Öğle: 1 katı yumurta, 1 rendelenmiş havuç, 250 gram yağsız beyaz peynir
Akşam: 2 dilim portakalın suyu, 100 gram yoğurt

5. gün
Sabah: 1 büyük rendelenmis havuç (limonlu)
Öğle: Haşlanmış yağsız balık (200 gram, limonlu ve tereyağlı)
Akşam: 1 biftek (200 gram), salata ve brokoli

6. gün
Sabah: 1 fincan kahve, 1 kesme şeker
Öğle: 2 katı yumurta, 1 büyük rendelenmiş havuç
Akşam: Derisi alınmiş tavuk (200 gram), salata

7. gün
Sabah: Şekersiz çay
Öğle: Izgara et (200 gram), taze meyve
Akşam: Hiçbir şey

8. gün
Sabah: 1 fincan kahve, 1 kesme seker
Öğle: 2 katı yumurta, 1 porsiyon haslanmış ıspanak, 1 domates
Akşam: 1 biftek(200 gram), zeytinyaglı ve limonlu yeşil salata

9. gün
Sabah: 1 fincan kahve, 1 kesme şeker
Öğle: 1 dilim salam, 100 gram yoğurt
Akşam: 1 biftek (200 gram), yeşil salata, 1 meyve

10. gün
Sabah: 1 fincan kahve, 1 kesme şeker, 1 dilim kızarmış ekmek
Öğle: Haşlanmış ıspanak, 1 domates, 1 meyve
Akşam: 2 katı yumurta, 1 dilim salam, yeşil salata

11. gün
Sabah: 1 fincan kahve, 1 kesme şeker, 1 dilim kızarmış ekmek
Öğle: 1 katı yumurta, 1 rendelenmiş havuç, 250 gram yağsız beyaz peynir
Aşam: 2 dilim portakalın suyu, 100 gram yoğurt

12. gün
Sabah: 1 büyük rendelenmis havuç (limonlu)
Öğle: Haşlanmış yağsız balık (200 gram, limonlu ve tereyağlı)
Akşam: 1 biftek (200 gram), salata ve brokoli

13. gün
Sabah: 1 fincan kahve, 1 kesme şeker
Öğle: 2 katı yumurta, 1 büyük rendelenmiş havuç
Akşam: Derisi alınmiş tavuk (200 gram), salata

Zatülcenp - Küçük İskender [Yeni Kitap]

2011-03-20T17:53:00.001+02:00

Sıradan bir aileye sahip Burçin hem arkadaşlarıyla, hem sevgilisiyle, hem sistemle, hem gerçekle, hem her şeyle, hem hiçbir şeyle, hem siyasi yapıyla, hem düş gücünün kendisiyle mücadele halindedir. Yapılacak en iyi davranış birkaç cinayete hazırlanırken annesinin otopsisinde ameliyathane yerine bir barı tercih etmesidir. İzlediği filmler bitmemiştir çünkü. Alınyazısı, insanın jeneriğidir.

küçük İskender, kalemine özgü şiirsel romanlarından biriyle daha hastalıkların iyileştirdiği ruhlara sesleniyor. Zatülcenp, darmadağın bir ciğerle nefes almaya, hayatta kalmaya çalışan genç bir idealistin aydınlanırken çamura gömülmesinin hikâyesini anlatmakta.

Kâh hamasetin komedisi, kâh ironinin vahşeti: Hepimizin zavallılığının sonunda gülünmeyen uzun bir fıkra.

küçük İskender'in hastanelerinde, asıl tedavi görmesi gerekenlerin kesinlikle doktorlar olduğunun altı bir kez daha çiziliyor. Göğüse ve sırta dayanan steotoskoptan kulaklara yalnızca ihanetin hırıltısı yansıyorsa, mikroplar örgütlenmiş demektir.

Zatülcenp'i reçetesiz okumayınız.

kaynak

ULAN!

2011-03-04T07:53:00.002+02:00

Kısmen bilinçli olarak, aslında...

2011-02-25T04:41:00.006+02:00

Filmlerde ve dizilerde ayna karşısına kısacık taytlarla yada külotlarla geçip saçlarını makaslayan hatunları çok sexy bulurum, hem çok farklı bir çekicilik oluyor. Bir çok erkeğin benle aynı fikirde olduğuna adım gibi eminim. Neyse konu bu değil.

Saçlarım çok uzamıştı kendim mi kessem yoksa berbere mi gitsem sorularını yine kendime sorarken biraz da kuzenimin gaza getirmesiyle kendim kesme kararını aldım. Kuzenim de yardım etti. Herneyse evdeki makineye 4 numaralı başlığı taktım ve saçımı kesmeye başladım, kısa olsun istiyordum bu sefer en azından kısmen. Kestik, bitti.

Makinenin 1 numaralı başlığını taktım ve sakallarıma şekil verirken, yoruldum. Odama geçtim ve biraz msnden ve facebooktan yazan arkadaşlarıma laf yetiştirdikten sonra tekrar banyoya gittim. Makinede 4 numaralı başlık takılı sanıyorum bu arada. Biraz tek tük uzun kalan saçları da kesmek için makineyi başıma vurdum ve lanet olsun ki 1 numaralı başlıkla deyim yerindeyse yardırdım. İlk farkettiğim andaki yüz ifadem görülmeye değerdi. Tabi o saatten sonra yapacak birşey yok. Dedimki "Cihad siktir et kazı gitsin." pek kazımak denmez aslında kazıyınca makinede başlık olmaması gerekiyor bende 1 numara vardı ve o şekilde kazıdım. Bi kısmı bilinçli bi kısmı bilinçsiz ama aslında falan filan olan bişey çıktı ortaya. Bubububuyrun bakın.

dipnot: evin içinde atkı ne alaka olum kime şekil yapıyon sen? diyenler olursa eğer cevabım şudur ki; Sokağa çıkmak üzere hazırlanmıştım, o ara çekildi fotograflar, budur.

Birkaç fotoğraf #3

2011-02-22T15:54:00.004+02:00

Bloga kısmen tekrar dönüş yaptığım şu sıralarda beğendiğim birkaç fotoğrafı yayınlayayım diye düşündüm. Fotoğraflar yine deviantart'dan beğendiğiniz fotoğrafın fotoğrafçısının sayfasına gidip diğer çalışmalarına da gözaltabilirsiniz.

1.2.3.4.

1- oprisco
2- vabserk
3- girltripped
4- zenibyfajnie

büyüdüm annem, evler büyüdü

2011-02-20T00:17:00.003+02:00

ben küçüktüm bu şarkıyla deyim yerindeyse kopuyordum, bağıra çağıra söylüyordum. Çok özlemişim hadi geçmişe dönüş yapıyoruz.

Blog Tanıtımı: Afili Filintalar

2011-02-19T11:30:00.004+02:00

Afili Filintalar şu zamana dek uygulamaya konulmuş çok yazarlı blog projelerinin en iyisidir bence. İsmini blogun yazarlarından biri olan Murat Menteş'in Dublörün Dilemması kitabında geçen, lise öğrencilerinin kurduğu bir öğrenci çetesinden alıyor. Ben blogu Murat Menteş, Onur Ünlü [Ah Muhsin Ünlü], Alper Canıgüz ve Murat Uyurkulak yazıları için takip ediyorum. Tabi onları takip ederken tüm postlara da gözüm çarpıyor ve okuyorum. Blogu bilmeyen, arada bir girip okumayan blog yazarı arkadaşım yok şuanda sanırım, yani blog zaten ünlü bir blog ama bilmeyenler, ihtiyacı olanlar vardır diye tanıtayım istedim.
Okuyun bakalım hadi : Afili Filintalar

ben yazmıyorken neler oldu neler ohooo

2011-02-13T06:27:00.004+02:00

Bayağıdır uzağım bloguma, diğer bloglara zaten uzağım okuyamıyorum henüz blog okuma alışkanlığı edinmiş değilim 2 ay sonra 3 yıl olacak, tiksinç birşey aslında.

O değilde, hani ben şimdi açık öğretim öğrencisiyim ya, bu sene geçicem kafaya koydum kursa gidiyorum ders aksatmıyorum falan ama ben birşeye yeltendim ya illa bir aksilik çıkacak. Bursadaki üniversiteyi bıraktığımda askerliğimi tecil etmiştim 2 yıl, tecil 21 şubat 2011 de bitiyordu. Açık öğretim öğrencisi olduğum için yani öğrenci olduğum için okul tecil ettirir diye düşünküm ki anadolu üniversitesinin web sitesindeki açık öğretim tüzüğündeki maddelerden birinde de böyle yazıyor, askerlikle ilgili uzunca bir yazı ama özetine gelirsek, "askerliği biz tecil ediyoruz her yıl" diyor. Benim askerliğim tecil edilmemiş ve benim yaklaşık 1 hafta sonra Çanakkale'deki Jandarma Birliğine teslim olmam gerekiyor, bir sürü planım varken ve askerlik şimdilik bu planların arasında yokken birden askerliğimin zamanının gelmesi kötü birşey oldu. Yanlış anlaşılmasın dicem şimdi ben dememe rağmen yarım akıllı insanlar o cümleyi çarptırtcak o yüzden bu cümle yeterli olur sanırım .)

Açık öğretim bürosundan öğrenci belgesi alıp Samsun'a kütüğümün bulunduğu ile, askerlik şubesine postaladım en acilinden pazartesi günü arayacağım Samsunu tecil için uğraşıcam zor gibi ama bakalım, eğer tecil gerçekleşmezse bu postu okuyup aynı tarihte aynı yerde askerlik görevine başlayacak olanlar beni bulabilir. Birliği bilmiyorum henüz bakmadım tam olarak neresi kesinleşince yazarım ama.

Şiir ve hikâye konusunda tamamen körerdiğimi düşünürken geçen gecelerden birinde bir şiir yazdım, okutturduğum kişilerin çoğu iyi olduğunu iddia ediyor ama benim pek içime sinmedi açıkcası ama yinede yakında onu da paylaşacağım, şimdilik benden bu kadar Spartacus : Gods of The Arena'nın 4. bölümü yayınlandı onu izleyip yatayım yarın uyanınca da derse gidicem.

Biliyorum sikinizde değil aralıklarla yazmam yada yazmamam ama şunu da bilin istiyorum, okunmak yada okunmamak sikimde değil artık. Yıllar sonrasına anı olsun diye yazıyorum.

Agatha Christie benle, gayesiydi son bir polisiye!

2010-12-10T14:28:00.004+02:00

Çok sevinçliyim okuyucu,

Okuyucu dedim de aklıma geldi. Okuyucu diye bir film vardı harikaydı. Bulun izleyin.

Sevincimin asıl mevzusu Agatha Christie, 5 gün önce falan gittigidiyorda kitaplara göz atarken 17 kitaplık Agatha Christie lotu gördüm, daldım açık arttırmaya, zorlu bir mücadele sonucu ben kazandım. -hehe en birinci şampiyon benim uzayın birincisi-

Az önce zil çaldı ve kargocu abi geldi, kitaplara kavuştum. Harika görünüyorlar, (bu bir itiraftır) ilk defa sahaftan kitap alıyorum. Kitapları inceledim, kokuları zaten harika da beni en çok mutlu eden yanı, en eski kitap basım yılı 1962 olan bir kitap. Annemden falan büyük yani o derece. Dayanabildiği kadar sağlam dayanmış bu zamana kadar.

Sırada bir kaç kitap var şuan onlar bitince polisiyenin deyim yerindeyse amınakoycam. Seni seviyorum Agatha. Sizi değil.

resme tıklarsanız en büyük hali açılır. bunu da ben söylemiyim artık.

Kulübe [Kısa Film]

2010-12-05T11:43:00.003+02:00

Bu kısa filme aslında paylaşmak için çok eski denilebilir ancak paylaşmadığımı yeni farkettim, çok beğendiğim bir kısa film Kulübe bence sizde bi göz atın. Video youtubedandır sanırım sansür kalktı zaten, herkes izleyebilir yani.

Blog Tanıtımı : Doktor Ceykıl

2010-11-30T11:40:00.005+02:00

Az önce, henüz çok taze, bir karar aldım. Haftada bir belki de ayda bir, belirli bi zamanı yok ama blog tanıtımı yapmaya karar verdim. Çok az blog okurum ben ve bunlar gerçekten okunmaya değer bloglar, ilk olarak en sevdiğim blogla başlamak istedim tanıtıma.

Doktor Ceykıl'ın anlatım tarzı ve akıcılığı gerçekten olağan üstü. Kullandığı dil 15 yaşındaki bi okura da hitap ediyor 80 yaşında ki bir okura da (varsa artık bilmiyorum) ve kişisel blog olma özelliğinin eğlenceli tarafını kesinlikle iyi yansıtıyor, her yazısında kesinlikle, mutlaka, vallaha billaha gülüyorum. Gülmeden okuduğum bir yazısı yok şuana kadar. Çok sağlam bir mizah anlayışı ve gündelik olaylara çok orjinal bir bakış açısı vardır aten blog okundukça bu da anlaşılıyor.

Aynı zamanda Doktor Ceykıl abimizin blogunun bir farkı da, kullandığı her temayı kendisi düzenler ve aynı temayı başka bir blogta görmeniz çok olasılıksız birşey. Öyle bir durum olduğu an yeni bir tema yapar zaten o. Şu blog aleminde tanıyıp dost olduğum bir kaç insandan birisidir ve kısacası; adam king beyler.

Okuyun, okutturun ahali
Doktor Ceykıl - Tavuk dürümler aşkına!

Bukadar güldüğümü hatırlamıyorum

2010-11-25T11:15:00.004+02:00

Dün Erdi'yle facebookta bi topluluk sayfasının fotoğraflarına göz atıyorduk, Yiğit Özgür'ün aşağıdaki katikatürünü gördük ve sonrasını hatırlamıyorum. Deyim yerindeyse anırarak güldük diyebilirim.

Flu'es - Küçük İskender [Yeni Kitap]

2010-11-20T09:58:00.003+02:00

Arızalanan insanların da yaşama hakkı ve içiçe geçmiş sırları vardır. Onları diğerlerinden ayıran şey huzuru vahşette, tutkuyu ruh çürümesinde, karşılıklı güveni ise birlikte ölmelerinde bulmaktır.

Bugün en popüler eser bir cinayete kurban gitmekse eğer, can alma bilimi için başvuru kaynağımız yalnızca sahip olduğumuz vücutlarımız elbette. Ona kötü davranmayı neden ihmal ediyoruz?! Kendini çözmek, başkalarını düğümlemektir.

küçük İskender, bağımsız roman üçlemesinin ilk kitabı Flu'es boyunca bizi dayatılan kültürün tüm katlarında birbirinden ayrı aşklara, ayrılıklara, katliamlara, akıl hastalıklarına, teen-slasher fobisine, melodramın tarihsel komedisine, bir abur cuburluğa, kutsallığın çerez tadına şahitliğe davet ediyor.

Okurken kafamızın karışması kurgudan değil, aslında basitliği yüceltmek adına onu gereksizce süslememizden kaynaklanıyor. Amipler kibirli, kıskanç ve ukala olamaz. İnsan da evrende devasa bir amiptir.

Losh ve Net öncesi Flu'es ezberlerinizi bozacak, bilinçaltınızdaki hayvanları sırasıyla uyandıracak ve neden utanmanız ya da utanmamanız gerektiğini çekinmeden söyleyecek. Sıradanlığından mutlu olanların bu kitabı kesinlikle okumaması yayınevimizce önemle duyurulur.
Kaynak: Sel Yayıncılık

Ölüm meleklerini bilir misin L., sadece elma yerler...

2010-11-09T15:35:00.004+02:00

Death Note, aslında Seda'nın bana aylardır, 'izle, izlemelisin, izlesen güzel olur, senin izlemen gerek' dediği bir anime. Sonunda vakit bulup başladım ve kendime bir sürü küfür ettim, böyle birşeyi ben nasıl daha önce farketmemişim diye.

Pokemondan, Tsubasadan sonra hiç anime izlememiş bir nesildenim. Hakkını yememek lazım televizyonda yayınlanırken Dragon Ball' u da izliyordum sonra devam etmedim sezonlarına. Death Note'a başladığım andan itibaren kilitlendim, konu zaten zeka olunca beni alıp götürüyor. Vaktim oldukça izleyebiliyorum 37 bölümlük bir anime ama araştırmalarıma göre efsane biz çizgi dizi. Bir kaç gün içerisinde finale gelicem, şuanda harika gidiyor. Neler olcak çok merak ediyorum.

Şimdi buradan da bir ricada bulunayım, aranızda bu postu okuyan anime severler varsa yorumsuz bırakmasınlar ve bana anime önersinler, ben de izleyeyim sonra anlatayım, izlettireyim arkadaşlarıma falan.

Albert Einstein'la benim aramdaki farklar

2010-10-30T00:15:00.006+03:00

Ben biraz daha yakışıklıyım.
Bıyıklarım yok saçım uzun değil.
Sanırım bu kadar.

Bugün doğum günümdü ama...

2010-10-18T19:22:00.004+03:00

Her yılki gibi doğduğuma sevinecek bir hareket ne benden gözlemnenebildi ne de başkalarının yapmacık kutlamalarından bana yansıtılabilindi. Ben sevmiyorum doğum günü muhabbetlerini zaten facebook ta duvarıma yazarak kutlayan 50 kişi falan vardı 7-8 tanede mesaj geldi, yani anlayacağınız facebook olmasa zaten 21. yüzyılda kimsenin kimsenin doğum gününde haberi olmicak.

Gece sabaha kadar uyuyamadım, deli gibi uykum vardı ama uyuyamadım. Yerde yatmayı denedim olmadı, sabaha karşı salonda yatmayı denedim abimin horlamasından orada da uyuyamadım, geçtim bilgisayar başına bir bölüm The Big Bang Theory izledim, sonra sabah 8:30 gibi masanın başında sızmışım, annem kahvaltıya uyandırdı, kahvaltı yaptım. Sonra öğle yemeğine uyandırdı ama kahvaltı yaptığımı hatırlamıyorum, şuanda da akşam yemeği yedim kahvaltı yaptığımı hâlâ hatırlamıyorum hehe. Böyle bi doğum günü geçirdim işte. Gece sokağa çıkar dolanırım, biter. Biraz daha yaşlanmış olurum.

Ben hediye ve kutlama muhabbetlerini sevmem ama size harika bir şarkı hediye edeyim alın.
Bob Dylan - You belong to me

Hani, kamyonu olan...

2010-10-16T02:26:00.003+03:00

Geçen gün up uzun güzel bi post yazmıştım sonunada çok sevdiğim bir şarkı ekliyordum ama o şarkıyı eklerken içine ettim postun silindi tüm yazdıklarım, taslak olarak da kaydetmemişti blogger çok sinirlenip kapatmıştım tüm sayfalarını tarayıcının.

Artık sakinim...

Ben küçüktüm, okulda 23 Nisan, Atatürk, Türkiye şiirleri okunurdu ve yazılırdı. Ben şiiri bu kadar kısıtlı bir şey sanıyordum. Ta ki sağdan soldan elime şiir kasetleri falan geçene kadar. Sonra biraz büyüyünce şiirin ne kadar harika birşey olduğunu daha iyi anladım. Kerem Alışık bir Alo dedi, beni o yaşımda ne ruh hallerine sokmuştu. Bugünlerde, o günlere döndüm Kerem Alışık'ın Alo şiirini dinliyorum paso, yürüyüş yaparken, evde, uyumaya çalışırken falan. Aynı etkiyi hâlâ veriyor, özellikle Alo 2 isimli şiiri birincisine nazaran daha çok etkliyor sanki.

Hadi alın sizde dinleyin, acıdım. -dil çıkarttığımı düşünün burda, beni tanıyanlar düşünmesin yakışmadığını bilirler.-

Alo

Alo2

aynı zamanda buralardayım olum

2010-09-25T16:29:00.004+03:00

Ne zamandır bahsedicem hep sallıyorum yada araya başka şeyler giriyor. Blog yazıyorum evet 1.5 yıldır falan ama onun haricinde sosyal medyada da yerim var en az herkes kadar pek aktif olmasamda. Twitter kullanmak bana pek cazip gelmeyen bir olay onun yerine friendfeed'i tercih ediyorum ama bayağıdır ona da girmez oldum. Yakında aktif olarka kullanmaya devam edicem.

Uzun süre önce açtığım bir tumblr blogum vardı, kullanmıyordum aktif olarak, kullanmaya başladım ve o blogta sadece internette dolaşırken beğendiği fotografları ve videoları paylaşıyorum..

Formspring hesabımda var tabiki, genelde anonim ve bel altı sorular geliyor ama olsun insan ayırt etmeden cevaplıyorum elimden geldiğince. Formspring'i çok severim oldukça güzel bir proje.

Deviantart, last fm, myspace hesaplarımı çok kullanmıyorum açıkcası, herzaman login durumundayım ama sağa sola bulaşmıyorum kendi halimdeyim diyebilirim.

Son zamanlarda yeni yeni oluşan bir sosyal ağ var oldukça sağlam bir şekilde tutulmaya başlıyor. Hem de Türk yapımı adı quizy.me amacını temel olarak tek cümleyle şu şekilde anlatabilirim. "Boşluk doldurmaca".

En aktif kullandığım sosyal ağ facebooktur çoğu insan gibi. Ancak hiç bir şekilde video falan paylaşmam sadece status yazarım ve arkadaşlarımla iletişimde olurum. Eğlenceli olabiliyor bazen. Arada sırada da poker oynarım. İyi oynarım hemde.

Bunlar neden anlattığım konusuna gelirsek, çağ internet çağı ve herkesin bilumum bir sosyal ağda hesabı var kullandığı ben de benim hesaplarımı sizle paylaşmak istedim. Olur ya takip etmek isteyen olur iletişime geçmek isteyen olur ne bileyim. Hepsinin linkini veriyorum aşağıda.

http://facebook.com/cihadiyus

http://cihadturksoy.tumblr.com
http://cihadturksoy.fizy.com
http://cihadturksoy.deviantart.com
http://friendfeed.com/cihadturksoy
http://twitter.com/cihadturksoy
http://quizy.me/cihadturksoy
http://myspace.com/cihad
http://lastfm.com.tr/user/cihadturksoy

hayattan kesitler amınakoyim

2010-09-23T10:22:00.004+03:00

"Başlığı sadece 'hayattan kesitler' yapsan olmuyor muydu?" diyorsunuz değil mi? Olmuyordu arkadaş. Canım o kadar çok küfür etmek istiyorki, en basitlerini bile başlığa yansıtabilcek kadar hemde. Ki hoş, bana göre amınakoyim küfür değildir ama neyse.

Bir dişimi çektirmiştim geçen aylarda ama asıl önemli olan diş 2 hafta önce feci şekilde ağrımaya başladı. 6 Senedir her yıl dönem dönem ağrısı başlar ve giderdi. Üniversitedeyken bir gecede sayısını hatırlamadığım kadar antibiyotik ve apranax içmiştim o diş yüzünden. O yüzden artık hiçbir ağrıkesici tesir etmiyor. Geçen hafta doktora gittim. Ki diş doktorum çok kral adamdır House'a benziyor, tip olarak değil tavırları. Dişteki apse gitsin diye bir ağrı kesici bir de antibiyotik verdi, bitince gel dedi. Kullandım ve bitti tekrar gittiğimde geç otur çekelim dişini dedi, apse inmediki dedim, tekrar baktı ayak üstü bu sefer 2 farklı antibiyotik yazdı, 1 hafta falan onları içicem sonra tekrar gidicem. Eğer bu dişten kurtulursam, o kadar rahatlyacam ki anlatamam. Hayır orgazm gibi değil o çok daha farklı bi olay. Bazıları diş ağrısı için derler ya hani " düşmanımın başına gelmesin" diye, benim düşmanımın başına diş ağrısından başka hiç bişey gelmesin arkadaş. Diş ağrısı yeter ona.

İki gün önce Murat Menteş'in ikinci romanı olan Korkma Ben Varım'ı aldım, gayet güzel başladı kitap, araya başka şeyler girmesse bitirdiğimde inceleme yazısı yazarım birtane zaten.

Şu aralar kafaya taktığım birkaç film var, bizim millet tarafından pek bilinmeyen ama olağan üstü güzellikte olduğunu düşündüğüm bi kaç film. Onları aramak/bulmak ve indirmekle meşgulum bu günlerde. Diziler de yeni sezonlarına başladı artık, ama biraz zaman geçsin öyle izlicem sonra her hafta yeni bölüm beklemek çok sıkıcı oluyor yabancı diziler için. Sadece ezeli takip ediyorum haftalık olarak. O da zaten alayına gider sanırım.
Ben kaçayım, size süper bir şarkı armağan etmek isterdim ama ibneliğine bu sefer yapmicam.

Sen noktası.

2010-09-19T16:48:00.002+03:00

Ankara-İstanbul arası beş saatmiş.
Aklımın ucunda trenler çarpışıyor sevgilim
Ben b noktasından kalkıyorum,
Sen s noktasından geriye doğru gidiyorsun.
-Dünyadaki tüm makinistler ölsün!
Ve aşkı taşıyan kargo uçakları ıssız adalara düşsün
Ben sana kavuşamıyorsam sevgilim,
Sen yine de elveda de
Aklım çarpışan trenlerin enkazlarıyla büzüşsün.

9.18.2010

Tamda deli gibi uykum varken.

2010-09-13T11:08:00.001+03:00

Arka sokaklarda, üç ölü bi yaralı cinayet resitali
Aşıklar, çevredekilerden daha meraklı
ve trafik oldukça sıkışık, ambulans ve polisin ağır siren sesleri.
Kör bi fotoğrafçı, ifade verirken memura;
Koşar adımlarla uzaklaşan, bakkal çırağı olamaz değil mi?

13.10.2010 / 01:45

vay dedim arkadaş amınakoyim

2010-09-05T00:06:00.003+03:00

-1. konumuz facebook ve ilişki durumu saçmalığı-

Çok gereksiz ve gerizekalıca bi mevzudur bu. Listemde bir kaç kız var, özellikle takip ediyorum bir kaç haftadır. İkisi toplam 17 kişiyle çıktı. Eğer ilişki durumu değişiklikleri ciddiyse. Bu nasıl bi olaydır nasıl bir hızdır, ben anlamadım ki. Yada ne gerek var kardeşim hatunsun sen sonuçta, eski sevgilim bu kadar çok sütyen değiştirmezdi anasını satayım. Değiştirse de haberim olmazdı zaten...

Şimdi bi hatun kişisi olarak düşünsem ben. Hergün ilişki durumumu değiştirdiğimde, dışarıdan nasıl bir kişilik olarak göründüğümü oturur düşünürüm amınakoyim. Öyle iş mi olur lan. Günde 2 çorap değiştiririm ben neredeyse çorap sayıma eşit sevgili yapıyorlar. Ha buna sevgili demek ne kadar doğru orasını da oturup tartışırız tabiki. Msn'den daha hiç görüşmeden, "mrb svglm olr msn?" sorusuna "evt" cevabı verilip "hadi o zmn faceyden durumunu deiştir" gibi benzeri cümlelerle falan devam ediliyor sanırım. -bilerek bozuk türkçeyle yazdım, ki bunu zaten anlayamadıysan okuyucu çık sayfadan.-

-2. konumuz facebookta kardeş olarak ekleme-

Birde bu var, şu internetten yada gerçekten her tanıştığı adamı veya kızı facebookta kardeşi olarak ekleyen tiplerden tiksindiğim kadar kimseden tiksinmem. Facebook listemde ekli olanlar profilime baktıklarında " sen ne konuşuon lan yarram sendede 4 kişi var soyadı aynı olmayan" diyebilir ki hemen cevabımı şu şekilde vereyim " ben o 4 kişi için sorgusuz sualsiz ölebilirim " bu kadar değerliler, kardeşim olmayı hakeden insanlardır zaten. Ancak ben biliyorum ki bu tirilyonbinyüztane kardeşi olan profil sahipleri, bırakın bu insanlara değer vermeyi, sokakta görse tanımazlar büyük ihtimal sadece internetten tanıştıkları için.

Bugünlük bu kadar diyorum ve gidiyorum yarın 3 tane sınavım var kaldık sınıfta zaten of.

Günlerdir aynı şarkıyı dinliyorum...

2010-09-02T20:03:00.006+03:00

Günlerdir uyurken, oyun oynarken, internette dolanırken, iftar yaparken, kitap okurken bilgisayarımda hep aynı şarkı çalıyor. Eski bi şarkı gerçi ama ben kendi çapımda sadece kendime popüler ettim şarkıyı. Okuyanlara baştan söyleyeyim arkadaş şarkı rap ona göre yani, sonra artislik yapmayın. Birde siz bi kulan verin.

Saian şarkıya intro yaparken Kayra'nın arkadan "adına bak kaçıncı şarkı" diye haykırarak gelişi harika özellikle.

Sözler;
Gına feat Saian- Küs

[Kayra]

kenara çekmişim bugün bi yokluk etkisinde
yükümü ben boşalttım hükümü giydiren bi çift gözümde
ben için kabul ve bencilim özür
nafileydi aklanır mı sancım acaba arada çıkta yüzümü güldür
günüme beni bi küstür ellerimde var sebep ve çok gülünçtür
öykünür bu insan ister olmasın mesafeler
fakat bu seller içime mesken olduğundan itibaren
anlarım ki ister hep sefiller
şimdi nerdeler desemde boş bir dükkanın camında
arka sayfalarda bir haber ve yokluğunda ben
olgun olmayan dönemde çok ağır basardı düş denen
şimdilerde dengeler kelam eden ve çare yok ki bende dinleyem
benden istenen evvelinde bana da karşılık verilmeyen
yoktu zati karşılıkta bekleyen isteğimde kafidir sebepler
aksi hiçbir eylem içine girmez gari parça toplayıpta bütünü bulmak istemez
belki günüme denk bütün ve bütünü bozmak istemez
hevesi kalmamış bu nefese suni teneffüs hiçbir yetki yetmez
midemizde pek deneysel etki tek sorunsa sebebi kimse bilmez
tahminim şudur ki bilse dahi fayda adam olup ta tesir etmez
bildiğim birşey var arkadaş bu iş bu tatla gitmez

[Saian Sakulta Salkım]

canıma minnet saian sakulta cinnet
ben bu çağdan bir kez olsun kendi şerefimle geçicem
lazım gelen kanı da yeniden kendi ellerimle içicem
belki saf bir çocuk sevmek belki yinede herşeyden geçmek
bak nedenli sevilmiştim oysa hiç çiçek koparmamıştım ben
sevildiğimi o ? anlamıştım girdaplarla savrulsa da bak bu kalbim ha tek nüsha

[Kayra]

tahminen bu işleyen düzende günümü mahveden
güven denense hep şakaklarımla dişlenen
eksilense mahvolan bir akşamın sonunda
hissedilmeyen bir memlekette özlem
artı kendi ekseninde yirmi artı yıl dönen bir ben
beni bilen bir ben beni biçen bir benve sende geliyosan dakka durmayam gidem
ve her bir şey ve aldı ben bugünde cenk ederdim
olsa isteğim olsa benle yalın ayak gezen bi yarenim
olsa adam akıllı tek bir tercihim oysa dakka başına kendisiyle yüzleşir
bu nefsi tahribatla çok büyük bir etkenim
bence sanıyorsun ki bu ara hep keyifteyim
hayır tabiki pek yanılgı etkisindesin
ertelenme derdim olmamıştı baştan alsak olsa isteğim
dakka beklemez yanında ben biterdim
amma sende biliyorsun ki geçti işte mevsim
geçmeyen bir türlü bitmeyen birşeyse içime sinmiş özlemim
bir dahaki görüşe ben bileylenir ve sarhoş halim arada perdedir
bu ben değilsem acaba kimdir hep dedirtir hep delirtir anlarım
bir varsayımla başlanır sonuçta kimse kalmaz orda
lafta yalnız olmayan hayattadır o son kelamların kafamda fink atar
ton çeken bir naradır

[Saian Sakulta Salkım]

boynumuzda hep ağır vebal var
uyku kaçıran hiç duyulmayan sirenler geceme kumpas
kendi memleketime çaresizce ağlamak kendi geçmişime yüz çevirmek
zamanı yelkovanla küs geçirmek nedense hepsi memnun
ne derse yaptılar ne denli sadıksın
korkularına yenisi eklenir ama çıkışa kapalı kapıların
ve sende dargınsın insanoğlu işlevsiz bir silüet
durma sende emret garp denense çölde kaktüs
lime lime parçalar bulunca etme bulma dünyalarına aldanma
et kesilse kanın yarada kettir
ben ve neslim elin kapılarında köpekleştirildik
var ki gelecek mutlu olsun sanki her geçen nesilde boşvermişçe
vurdumduymayan tavırlar her geçen dakika her geçen saatte

Sonum böyle olabilir...

2010-08-31T14:56:00.001+03:00

Jessica.

2010-08-26T07:42:00.004+03:00

Yollar Jessica, çok uzunlar. Ehliyetin var mıydı? Bir sürü tabela ve bir okadar da kavşaklar var. Hayatımızda da çoğu zaman yavşaklara yer verdik Jessica. Sen vermedin mi? Kahvenden hiç içmemişsin, ben bir tane daha içicem ama bu sefer kahvemi kadehte istiyorum Jessica. Kırmızı trabzanlı şu aptal köprüyü hatılıyor musun? Altından su akmıyordu, arabalar akıyordu. Oysaki köprülerin altından sular akmalı Jessica, ben intihar ettiğim zamanlarda çok susarım.

Konuşur musun Jessica?

Az sonra kapıdan çıktığında, bu evden son çıkışın olacağına kendimi alıştırmamı istiyorsun, anladım. Ama hâlâ kahvene dokunmamışsın Jessica. Peki, ben konuşurum: Aşkın tanımını yapan bir adamla tanışmıştım. Bana, sevdiği kadın Samantha'nın her hücresine bir nesne ve renk atadığından bahsetmişti. O'na göre tüm dünya aşktı, kırmızı trafik lambası Samantha'ydı, sarı da O, yeşil de. Fiskos Samantha'ydı, vitrin, süpürge, eflatun abajur, turuncu ampul ve buz dolabı. Herşey aşkmış. "Sence aşk?" diye de sordu bana ama biliyor musun Jessica, adama hiç birşey diyememiştim. Şimdi sorsa ihtiyar, aşk orospudur! derdim.

Sinirlenme Jessica. Senin kadar ben de orospuyum. Anahtarını alt kattaki Juliet'e bırakırsan, hepimiz için güzel olur. Hoşçakal.

Adam gibi yayın yapana kadar #nontvspor

2010-08-12T01:21:00.003+03:00

Ntvspor televizyon kanalını bilmeyeniniz yoktur. Bu kanalın program yapımcılarını ve programlarındaki yorumcularını da ülkenim futbol seven her bireyi genelde tanır. %95 i fenerbahçeli olan bu yorumcu ve yapımcıların yönettiği ülkenin en iyi spor kanalını protesto ediyoruz.

Tüm programlarda, program süresinin yarısını fenerbahçeye ayırdıklarını kanalı sadece ilk kez izleyen birisi bile rahatlıkla gözlemleye bilir. Buna artık bir dur demek gerekiyor ve bunun için #nontvspor hareketi başladı. Ve çok kısa bir süre içerisinde de büyüdü daha da büyümeye devam edecek çünkü haklıyız !

Tarafsız ve adil bir yayın için, herşey düzelene kadar #nontvspor !
Rıdvan Dilmen'i ve diğer taraflı yorumcuları kadrolarından çıkartana yada asimile edene kadar #nontvspor !

http://nontvspor.com
http://twitter.com/nontvspor
Facebook Grubu

senden hâlâ bir haber yok

2010-08-08T23:55:00.004+03:00

Bir nesnenin neresinde akşam olur
Sivri bacaklı delikanlıar gülüşerek bara inerler
Yazın bittiği rivayet edilir kasabada
Yani artık tamamen bitmiştir yaz
Tüketilmiştir ya da yok sayılmıştır
Çığlık çığlığa koşarak bir iki at yürür denize
Rakının yayları kopar bir iki adam ağlar
Bir iki kadın güzel kokular içinde geçer uzaydan
Senden hâlâ haber yoktur
Bir nesnenin neresinde akşam olur

Sessizlik ne berbat bir yolculuktur
Yağmur, kopan bir inci kolye gibi yağar
Sivri bıçaklı delikanlılar dövüşerek bardan çıkarlar
Kışın başladığı rivayet edilir kasabada
Yani artık tamamen her şeyi kaplamıştır kış
Önemsenmiş ya da kabul görmüştür
Çığlık çığlığa koşarak bir iki hatıra yürür akıllara
Rakının kadehi kırılır bir iki kadın ağlar
Bir iki adamın tenha cenazesi geçer uzaktan
Senden hâlâ bir haber yoktur
Sessizlik çok berbat bir yolculuktur

İnsan üzülmeye görsün hayat hep tutuktur
Kar, ölümün üstünü bembeyaz bir örtüyle kapar
Sivri bacaklı delikanlılar birbirine dargın
---------------------------------------------ayrılmışlardır buralardan
Mevsimlerin aşka göre değiştiği rivayet edilir kasabada
Yani artık tamamen sevdayı ele geçirmiştir mevsimler
Özlemek,
Unutulmak ile hatırlanılmak arasında bir ara istasyondur
Çığlık çığlığa koşarak bir iki teselli yürür ömürlere
Rakının tadı küflenir çürür bir iki âşık ağlar
Bir iki yalnızın ismi okunur topraktan
Senden hâlâ bir haber yoktur
İnsan üzülmeye görsün ona hayat hep suçluluktur

Küçük iskender - Sarı Şey [senden hâlâ bir haber yok]

Oh Yes ! Kaan Sezyum

2010-08-07T16:14:00.007+03:00

Kaan Sezyum ustamız kitap çıkartmış içersinde de 2007-2008 yılları arasında Penguende yazdığı yazılar ve birazda fotoşoplar varmış eminim tadından yenmez olmuştur. Alın aldırın, sıcaklardan kurtulduğumda D&R'a uğrayıp alacağım. Kapağıda oldukça güzel olmuş. Ayrıca inanır mısınız idefix'ten almak isteyenler buraya bile tıklayabilirmiş yaa.
via sezyum.com

Çıldırcam, öyle böyle değil delirdim laaan !

2010-08-06T18:00:00.000+03:00

Sabaha karşı diz ağrım yüzünden 4'te uyandım ve gün boyunca diz bağlarımdaki ağrı devam etti. Sabah koşuya gidemedim o yüzden, uyku da uyuyamadım uyandıktan sonra, o nedenle ayrı bi sıkıntıdayım zaten.

Bugün evin camları değişecekti pimapen yaptırmış bizimkiler haberim yok. Ben fotoğraf makinesi diyince, yok oluyor. 20 yıllık camlar işlerine gelince hemen değiştiriliyor ama. Herneyse ustalarda geldi tabiri caizse evin amına koydular. Heryer heryerdeydi. Hele benim odam çok fenaydı çıldırdım. Sonra bir ara elektirikler gitti ve yaklaşık 3 saat sürdü o arada internet olmadığı için kafayı yedim...

Elektrik geldi. Sonra telefonun kablolarına birşeyler oldu. İnternet normalde ev telefonu kullanıldığında kopuyor zaten sürekli. Kablolar yerinden oynadığı için muhtemelen koptu falan internet tamamen yoktu sinir krizleri geçirdim resmen. Sonra tamir ettim. Şuan bunu yazıyorum ama hâlâ sinirim geçmiş değil...

Sabah sporu yapamdığım için kendimi o kadar kötü hissediyorum ki gün boyunca ne yapacağımı şaşırdım. Verdiğim o 6-7 kiloyu bir anda geri aldım gibi bi psikolojik hal bastırdı birden. Herzmankinden daha şişkin ve kilolu olarak görmeye başladım aynada kendimi. Spora o kadar alıştım ki çünkü yapmadığımda rahat edemiyorum. ooff ooff.

İşin kötüsü daha pimapen işi bitmedi yarın devam edecekler benim odama ve odamdaki balkona, cinnet geçirip ustaları doğramassam iyidir.

Daha annemin çamaşır makinesine attığı perdelerin yıkanmasının bitmesini bekleyip perdeleri tek tek asıcam sinir krizleri eşliğinde. Sanırım profesyonel bi yardıma ihtiyacım var doktora gitmeliyim.

Seni bu kadar geç terkettiğime çok pişmanım

2010-08-05T11:40:00.002+03:00

--Otobüs durakları çok kalabalık. Metro istasyonlarına ne demeli? En iyisi taksiye binmek, trafik de çok sıkışık. -Ben biraz yürüyeceğim sevgilim-
--Ah, toprak kokusu. Tenin kadar temiz, tenin kadar inanılmaz. Yağmur az önce durdu, ağlamayı bıraktın demekki. -Çok ıslandım ama ziyanı yok-
--Hoşçakal derken, en sevdiğim filmden ufak bir alıntı yapmıştım. Çünkü seni terkedebilecek kelimeleri öğrenmemiştim vücudunda henüz. -Şu banka biraz oturayım-
--Bu aslında harika bir duyguymuş sevgilim. Annem öldüğünden beri bu kadar ağlamamıştım. Bilirsin ağlamayı çok severim, bu yüzden pişmanım. -Deniz hala ıslak ve ben yüzme bilmiyorum-

Artık gece uyuyorum...

2010-08-04T09:10:00.002+03:00

Uykumu düzene sokabilmek için Simge'yle iddaya girdik. Geçen gece uyumamıştım, gündüz de uyumayacaktım böylece akşam erken yatıp sabah erken kalkacaktım, bir kaç günde düzene gircekti. Gündüz uyuyacaksın dayanamazsın dedi Simge, ben de uyumicam dedim. Tabiki uyumadım :). Akşamları koşuyordum bi anlamı kalmıyordu uykuyu düzene sokunca sabahları koşuya gitmeye karar verdim ve bugün uyanır uyanmaz gittim sabah 07:00'da. Çok iyi oldu çok da güzel oldu tamam mı?

İdda blog yazmasınaydı kaybetseydim bloga kaybettiğimi yazıcaktım ama kazandım. Ben kazanınca Simge'nin ne yapacağına daha karar vermedik bakalım. O değilde sabah spor süper oluyor tavsiye ederim hadi bakalım. Hep beraber zayıflıyoruz Türkiye.

Yıllarımı alsa da zayıfliyacam olum görceksiniz.

10dan geriye nefretlerim #1

2010-08-02T10:13:00.002+03:00

10- Vıcık vıcık sevgililerden o kadar çok nefret ediyorum ki anlatamam. İşi abartıp böyle neredeyse aynı kıyafetleri bile giyenler var ya onların hepsini toplayıp bi uçağa koyacaksın sonra uçak ıssız bi adaya düşecek, o adada bi'de blacksmoke olcak, onlar takılsınlar artık.

9-Nihat Doğan abimiz her ne kadar "İnsanları niye apaçi falan diye ayırıyorsunuz ayıracağınıza onları kazanmaya çalışsanıza" dese de ben, apaçi adını verdiğimiz tiplerden herkesten daha fazla nefret ediyorum. Mahallem onlarla dolu o kadar çoklar ki, sokağa çıkmıyorum. Şapkalarına diyecek lafım bile yok.

8-Düğünlerden çok olmasa da kesinlikle nefret ederim. Çok gereksiz tepinişler ve kalabalıklarla doludur. Nikah en güzelidir, düğünler sadece takılar için yapılıyor zaten. Hiç takı takmak istemeyen yakınlar sırf düğün diye takı takıyor, buda hoşuna gidiyor gelin ve damat ailesinin. Gönülsüz gelen takıdan ne hayır gelir, nikah çıkışlarında da isteyen takı takıyor zaten. Nikah yapsana.

7-Sıcaktan nefret ediyorum. Bu sene çok sıcak bunalıyoruz falan diye değil tanıyanlar beni bilir sıcaktan oldum olası nefret etmişimdir. Karı, yağmuru, soğuğu her zaman sevmişimdir. Yağmur yağınca çok iyi çokta güzel oluyor tamam mı?

6-Bilgisayarı sadece oyun oynamak için kullanan tiplerden oldukça fazla nefret ederim. Benim bilgisayarımın ekran kartı bile yok, bilgisayarda oynadığım 3 oyun vardır onlarda yüksek özellikler istemiyor ve yaklaşık 10 yıllık oyunlar. Oyun oynamak istiyorsan oyun konsolu alacaksın kardeşim adamlar yapmış PS3, wii, xbox falan.

5-Futbolda forvet mevkisinden hiç haz etmem. Oyunu oyun yapan ortasahadır ve forvetin forvet olmasını sağlayan adamlarların hepside ortasaha oyuncusudur. Ortasahanda yetenekli adamları topla, golü her türlü atarsın.

4-Denizden nefret ederim hani şu girilen, en son 3-4 yıl önce liseden arkadaşlarımla adaya gitmiştim denize öyle girmiştim. Zaten zorla sokmuşlardı, ben şort falan götürmedim bana şort getirmişlerdi. Sevmem tatil yapmayı, denize girmeyi, boşa vakit kaybetmeyi.

3-Türkçe pop müzikten nefret ediyorum. Özellikle hiç birşey yapmayan sadece şarkı söyleyen popçulara sanatçı denildiğinde kafayı yiyorum. Ne müzikten anlarlar ne aranje yapmaktan sadece mikrofon başında başkalarının müziğine başkalarının sözlerini okurlar ve kendilerine sanatçı derler. İşini gerçekten yapanlara saygı duyarım ama yinede sevmem.

2-Sevgili temalı bloglardan nefret ediyorum. Tamam hepsi günlük tarzında, zaten eğlencesi bu ama her postta bi adam/kız anlatılacaksa işin cılkı çıkar öyle.

1-Televizyondan nefret ediyorum. Hiç bir programı izlemiyorum çünkü izleyemiyorum tahammül edemiyorum. Okan bi başka tabiki onuda internetten izliyorum zaten.

O değilde ben zayıflıyorum lan yani galiba sanırım

2010-08-01T07:55:00.003+03:00

Psikopata bağladım 3 haftadır, katı yemek yemiyorum sadece çorba, dilimlenmiş kepek ekmeği ve bilumum evde bulunan meyvelerle besleniyorum. Bünyem buna hiç alışık değil tabiki. Teknolojiyle, gameboy ve atarileri sayarsak bebekliğime dayanan bi bağım olduğu için devamlı bir cihazın başında oturarak vakit geçirmeyi, dolaşarak vakit geçrmekten daha çok sevmişimdir. Kendimi bildim bileli de bilgisayarın başındayım, sürekli olarak bildiğim şeylerde kendimi geliştirmeye çalışıp çoğunlukla ve genellikle de yeni şeyler öğreniyorum dahası blog yazıyorum/okuyorum bla bla bla.

Kilo almamın başlıca en büyük sebebi -ki eskiden filinta gibiydim- hareketsizliktir. Bunun sebebide tabiki bilgisayar ve buna ek olarak metapolizmamın yavaşlığı. Bu sefer öyle bir kararlılıkla başladım ki zayıflama serüvenime hâlâ devam ediyor :) Yaklaşık 20 gün önce tartıda 113.5 kg'yi gördüm ve o an itibariyle inanılmaz bir ruh haline büründüm. Dün gibi hatırlıyorum 100 kiloydum ve 15 kilo versem tamamdır diyordum şimdi 30 kilo vermem gerekiyor ama başaracağımdan emin olabilirsiniz çünkü başarıcam.

İlk paragrafta da dediğim gibi uzun süredir kendi çapımda birşeyler yapıyorum.. İlk günden itibaren hergün 1 - 1,5 saat kadar yürüyüş yaptım ve son 3 gündür de bunu koşuya çevirdim artık hergün koşuyorum, deli gibi terliyorum. Çok fazla terlemek yararlı mı zararlı mı henüz araştırmadım ama zaten koşu yaptığım yer eve yürüyerek 30 dakika uzaklıkta giderken yokuş iniyorum ama çıkarken de artı bi efor sarfedip en az koşarken terlediğim kadar terliyorum. Benim için iyi olduğunu düşünüyorum. Yürüyüş ve koşu dışında anneminde deneysel yöntemlerinde kobay olarak rol alıyorum. Acayip karışımlar içiyorum kahvaltıdan önce bir bardak olarak. Mesela ilk on gün kiraz sapını suyla kaynatıp içirdi bana, sonraki on gün maydanoz suyu içtim aynı şekilde, bir kaç gündür sirkeli su içiyorum bu da on gün sürecekmiş fazlası ciğerlere zararlıymış öyle dedi. Tadları çok fena etkisi var mı yokmu bilmiyorum gerçekten de ama tadları çok kötü onu söyleyebilirim.

Ve burdan ilan ediyorum ki, ne kadar zamanımı alırsa alsın bu sefer zayıflıyorum. Vallaha bak yemin ettim.

Ha bi' de tercihlerimi ilk gün yapıp yolladım ösym'ye eğer ilk yazdığım okul gelirse var ya, herkese benden çay.

Demeyi unuttum, kilo veriyorum evet birşeyler işe yarıyor yada hepsi birden işe yarıyor. Doktora da gidecem yakında.

Whatz up? vol#4

2010-07-26T03:00:00.008+03:00

*Havalar çok sıcak hatta o kadar çok sıcak ki, ben bile eriyorum. Hırs yaptım bir yandan da zayıflıyorum evet, dünya kupası finalinin olduğu gün arkadaşlardaydık. Tartıya çıktım ve 113,5 kg yi gördüm. Bir an korktum tartı patlayacak yaylar,mekanizma fırlayacak falan diye ama olmadı. O günden beri kasıyorum. Her akşam yürüyüş yapıyorum 1-2 saat bakalım ne olacak.

*Bir çok arkadaşım tatile çağırıyor kendi yazlıklarına falan. Benim hiç tatil kültürüm yok hiç yapmadım bir kaç gün havuza falan gitmişimdir lisedeyken. Suyu sevmiyorum zaten yüzme de bilmiyorum. Tatil bana göre değil arkadaş, evimde kitaplarımla, müziklerimle mutluyum onlar beni götürüyor bi yerlere zaten.

*Bahsetmiştim bir kaç post önce Küçük İskender'in yeni kitabı "Sarı şey"den, bahsettiğimden bir kaç gün sonra gidip kitabı aldım ve bir oturuşta bitirdim yine olağan üstü bir iş çıkartmış ama şunu söylemem lazım İskender'in en iyi kitabı olamaz.

*Şiir yazıyorum, bir çok kişi çok şiir okuduğumu sanıyor ama şiir okumuyorum hatta bana şu şairi biliyor musun diyorlar ilk defa duydum diyorum. İskender ve Ah Muhsin Ünlü dışında şairlerin kitaplarını alıp hiç okumadım. Bence modern şiirden bu iki isimden başka bir şaire hiç gerek yok. Çok iddaalı konuştum ama bu benim görüşüm tabiki.

*Müzik tarzımı tamamen değiştirmeye kalkıştım ve başarıyorum yavaş yavaş. Türkçe underground rap dinleyicisiyim yaklaşık 1996'dan buyana falan. Ancak artık sadece ismini bildiğim isimlerin albümlerini dinliyorum bir kere falan onun dışında dinlediğim müzikler çok değişti, paylaşıcam yakın zamanda yavaş yavaş.

*Fotoğraf makinesini bu sefer alabilmek için bir iş başvurusu yaptım geçenlerde. Gittim, görüştüm, konuştuk falan. Onlarca başvuru vardı, kabul edilmedim.

*Şu sıralarda benden beklenilmeyecek birşey yapıyorum ve gayet sorunsuz bir şekilde üç roman birden okuyorum bakalım işin altından kalkabilecek miyim, hayırlısı.

*Ben giderken size şu şarkıyı bırakıyorum alın;

Oi Va Voi - Hora

Diyaloglar arası günaydınlar

2010-07-24T03:31:00.004+03:00

-Günaydın.
+Günaydın?!
-Garipseyecek ne var? Günaydın!
+Ben uyumadım henüz.
-Sahi mi?
+Günaydın…

Birkaç fotoğraf #2

2010-07-22T04:46:00.006+03:00

Yine deviantarttan bir kaç fotoğraf koyma isteği uyandı içimde saat sabahın 04:47'si, birazcıkta boş durmayıp post yazmak adına 4 fotoğraf!

1. 2. 3. 4.

Fotoğrafların numaralarına göre fotoğrafçıların deviantart sayfaları;
1.~BenoitPaille 2.~Deere 3.~anthonyasael 4.~MustafaDedeogLu

Sevgilim

2010-07-20T11:07:00.001+03:00

Öldürdüğüm tüm otobüs şoförlerini sevgilim
Hepsini, hepsini sana itaf ettim.
Uyuduğum tüm kadın göğüslerinde aynı koku
Ben seni, haziranda terkettim

Ve şimdi tül perdelerle boğuyorum odamı sevgilim
Sivri sinekler odanın içinde sessiz
Ve kanın sesini duyar gibi oldum
Senden kaçarken farkettim ben sevgilim
Yarım kafiyeli otobüs durakları çok kifayetsiz

İşgal altında ülke gibiyim sevgilim
Kurtarmaya geliyorum diyen herkese kucak açabilirim
Ölümün rengi artık turuncudan daha zenci
Sen beni bilirsin, ben de seni sevgilim.
Ama artık çok geç
Çünkü; ben seni, haziranda terkettim.

01.06.2010
17:27

Birkaç fotoğraf

2010-07-20T05:03:00.010+03:00

Yeni eklediğim kategoriye içerik gireyim istedim sabahın köründe. Favorim olan sadece bi kaç fotoğrafı paylaşıyorum. Fotoğraflar deviantart'dan alıntı. (üzerine tıklayınca büyüğü açılır zaten söylememe gerekyok.)Fotoğrafların altında mümkün olduğunca kime ait olduğunu ve nereden kopyaladığımı da yazıcam her seferinde.

_______~cihanyum _________________~selcukalkan _____~selcukalkan __________~KatrinaStranger

izledim: Abimm (2009)

2010-07-17T18:11:00.003+03:00

Filmde, dram, komedi ve az buçukta aksiyonu bir araya getirmişler ve şunu söylebilirim süper bi film olmuş.

Gülmekten kırılabileceğiniz sahnelerde var. Gözlerinizin dolacağı sahnelerde. Filmin, özellikle sonu çok dokunuyor insanın kanına. Ya da sadece bana dokundu bilmiyorum,zihinsel ve fiziksel engelli bi abim olduğu için filmi değişik bi psikolojide izledim ister istemez. Sonu beni bitirdi diyebilirim tam anlamıyla.

Oyunculuk çıtası olağan üstü yukarıdaydı Levent Üzümcü (Arif) rolüyle sırtlamış filmi ve mükemmel bi performans göstermiş, tebrik ediyor ve fragmanı sunuyorum..

Bir erkeğin hayatında...

2010-07-15T11:04:00.004+03:00

+Bir erkeğin hayatında, yenilgiyi kabul eder gibi yaparak zafere ulaştığı anlar vardır...
+Bir erkeğin hayatında, beyninin ve kalbinin çevresine ördüğü uygarlık duvarının tuğlalarını patlatan bir şok yaşadığı belli bir an vardır...
+Bir erkeğin hayatında, ömür billah minnettar kaldığı bir ustası vardır...
+Bir erkeğin hayatında, suça hile ile karşılık verdiği anlar vardır...
+Bir erkeğin hayatında, anılarının zihnini zaptettiği vakitler vardır...
+Bir erkeğin hayatında, burnunun dibindeki bir şeyi bunca zaman nasıl göremediğine şaşırdığı anlar vardır...
+Bir erkeğin hayatında, bazı 'son an'lar vardır...
+Bir erkeğin hayatında, ilkel duygularla modern silahlara yöneldiği anlar vardır...
+Bir erkeğin hayatında, öfkesini gemlemesi gereken anlar vardır...
+Bir erkeğin hayatında, teselliyi martavalda bulduğu anlar vardır...
+Bir erkeğin hayatında, sigortanın attığı anlar vardır...
+Bir erkeğin hayatında, tesadüflerin toplamından fazla birşey yoktur...
+Bir erkeğin hayatında, bir çok kapıya uyan anahtar kelimeler vardır:"Anneciğim!"
+Bir erkeğin hayatında, ses etmeyip pes ettiği anlar vardır...
+Bir erkeğin hayatında, sır sakladığı için öğrenemdiği gizler vardır...

Murat Menteş [Dublörün Dilemması]

Küçük İskender - Sessizlik bantı

2010-07-14T00:35:00.006+03:00

Tesadüf bu ya, aynı kol saatinde durmuşuz
Sen sabaha karşı kalkan bi uçaksın
Ben, bir kadeh daha içsem iyi olacak limited şirketi
Bıraksam, kendine çekilicek çok cinayetli bi bıçaksın
Eski sevgiline dönüyorsun kalbin tek kapılı buzdolabı
Heryer kirli çünkü heryer çicek açmış
Eşyalar hafızasını kaybederse acımaz vururlar adamı

Üstelik bildik bi şarkıdan hamileyiz hepimiz
Doğursak doğursak iki notali ezgiler doğururuz çalıntı
Da sen zaten doğursan o hüzünlü şarkıyı bana fırlatıp kaçacaksın
Varsa bir nöbetci bar, varsa bir nöbetci bar bir bar daha getir bana içerden lütfen bol yolluklu
Ben, dışardan seni sevsem iyi olacak galiba limited şirketi
Sende iç, içkiye sevişe sevişe alışıcaksın

Yahut gerisin geri ismimi söyle, ismim tersten fazla anlamsız
Yaşadıklarımız şimdi fazla fazla anlamsız tersten
Gittiğini düz söyle bari, tersten söylersen sende anlamıcaksın

Tesadüf bu ya aynı kol saatinde durmuşuz
Sen, sabaha karşı kalkan bi uçaksın
Ben, geçirmeye gelmesem, geçirmeye gelmesem seni iyi olucak limited şirketi
Sen nasılsa kanatlarını kopartıp attın, artık yanlız ellerinde uçacaksın

Kitap okumanın yeni yolu

2010-07-13T16:08:00.005+03:00

Bi çok sektörde olduğu gibi kitap sektörüde internete ve teknolojiye bağlı olarak gelişmekte. Son yıllarda da e-kitaplar oldukça tercih edilmekte. Pdf formatında internetten satın alınıp download edilen kitapları, bilgisayarımızda Acrobat Reader ya da Foxit Reader gibi .pdf formatı okuyabilen programlar sayesinde açabiliriz.

Ancak, e-kitap sektörüyle birlikte piyasaya sürülen ve bu kitapları okumamıza yarayan mükemmel bi araç var. Dışarıdan bakıldığında dokunmatik ekranlı bi cep telofonunu andırıyor. Oldukça kullanışlı ve görüntü olarakta tatlı araçlar E-book Reader'lar. Bazı yayın evi ve satışını yapan sitelerin oldukça cazip kampanyalarıda mevcut... E-kitap Okuyucu alana bilmem kaç tane e-kitap ücretsiz gibi. En büyük özelliklerinden biri de neredeyse hepsinde wi-fi bulunuyor. Yani bir kitabı bitirdiğinizde internete bağlanıp yeni bir kitap satın alıp okuabilirsiniz yada internette dolaşabilirsiniz.

Tabiki, basılı bir kitabı elde tutup okumakla alınan duyguyu asla veremez ancak. Uzun yol otobüslerinde yada şehir içi otobüslerinde... Belkide yanınızda kitap taşıyamayacağınız bir gezide ya da tatilde oldukça işe yarar olabilirler.

Gözlemlediğim kadarıyla fiyatları genelde 400-700 tl arası değişiyor. Ancak eminim ilerki yıllarda daha çok talep olacaktır ve ilk modellerin fiyatları düşecektir..

Ürünü inceleyip satın alabilceğiniz bir iki link vereyim...
idefix
reeder.com.tr

Küçük İskender - Sarı Şey ( Yeni Kitap )

2010-07-11T14:13:00.004+03:00

Şiir rehavete kapılmaz. Ne güneşten çarpılır, ne terden dökülüp saçılır. Şair güneşi elleriyle tutabilir. Yakan da dokunan da şiirin kendisidir.

Küçük İskender, güneşi çıplak elle tutmaktan korkmayanlardan. Şu geçirdiğimiz tuhaf yaz mevsimine (seller, krizler, ölümler) onun hediyesi de Sarı Şey. Yine yüksek sesle okunacak, haykırılacak, gencecik ve isyankâr şiirler bunlar. Sarı ve lacivertin hüküm sürdüğü topraklardan, insanlardan, patolojiden gelen aşk ve şiddetle, Akdenizli bir ağıt…

Anadolu Afrika oluyor. Portakal Hollanda oluyor. İstanbul tüm başkentler oluyor. Recep, Leonardo oluyor. Arabesk Blues oluyor. Ortadoğu’nun milli takımı çok uzaklarda amatör bir çete oluyor. Eşyalar şey, şeyler hiçbir şey oluyor. Sarı Şey, bizi daha da sarıyor, sardıkça sararıp sarpa sarıyor.

Sarı Şey: küçük İskender’den yeni şiirler…

Kitaptan ;

Ey Devlet, beni de Ötekileştir!
Çünkü ötelenen, merkeze göre menzile daha yakındır.
Ey Devlet, beni de Başkalaştır!
Çünkü başkalaşan, sana benzemeyi bırakmıştır.
Ey Devlet, beni de Yabancılaştır!
Çünkü yabancılaşan, neden sevilmediğini anlayacak kadar
düşünmeye başlamıştır.

Kaynak

Ah o gemide ben de olsaydım

2010-07-11T01:19:00.002+03:00

Alper’den 700 lira borç aldım bugün
İsrail Devleti gömülsün diye karanlıklara!
Çünkü eğer borcu varsa bir mazlumun
Başka bir mazluma
Bir mazluma
Mazlum…
Sevgilim
Tam buraya uygun bir ayet bulamıyorum.
Oysa ne çok ayet vardı 90’larda…
Baktığımız her yerde ayrı bir Allah
Gördüğümüz her peygamber yeni bir mağara.
İnsan olmak bizatihi sansasyoneldir.
Diline döktüğüm dilleri hatırlasana…

Alper bana 700 lira borç verdi bugün
İsrail kaç mermi yapabilir bu parayla?
Tarık Ali’nin Muhammed İkbal için söyledikleri doğru mu?
Frengiden öldü diyor Lahor pavyonlarında.
İşte 90’larda böyle şeyler düşündük biz sevgilim
Düşündük şiir yazınca temizlenir ülkemiz.
Şimdi İkbal cennette, Tarık Ali İngiliz
Merminin de biliyorsun, bini bir para
Ve diyelim ki Humeyni’yi de seviyorum Jack Daniel’ı da
Diyelim ki ev kirasından muaftır bütün şehir
Diyelim ki zalimler de centilmen olabilirler…
Bana duyduğun sevgiyi azımsasana!
Lira bana Alper borç bugün verdi 700.
Hemen iki paket Malbora, biraz mızrak, biraz kuz.
Bilhassa ecnebi reyonundan seçtim bunları sevgilim
Fosforun pişirdiği çocuklarda bulunsun tuzumuz.
Ah evet biliyorum demode lakırdılar bunlar
Demode irrasyonalizm, antikapitalizm demode.
Dünya kocaman bir köy, en iyi sigara Malbora
Araplar arkadan vururlar, meşru bir ülke İsrail.
Eğer bir gemi dolusu hayvan
Haksız yere böğürüyorsa
Ölen her zaman suçludur ne yapabilir ki katil?
Biliyorsun zalimin dediği olur Ortadoğu’da
Dur küfretme. Zalimler de Allah’a dahil!

Söylemiş miydim Alper’in bana borç verdiğini?
Mızrak aldım, çok arabesk, fazla anakronik.
Kuz desen; alnım açık, dolaşmam kuytularda.
Belki de lirayı kapar kapmaz 700
Yüzümü dönmeliydim olduğu gibi batıya.
Bir bakmışım karşıdan Tarık Ali geliyor
Hey bayım; şu var ya; şu koca London Bridge…
90’larda espriler hep böyleydi sevgilim
Çok açık göstermeci, nobran, edepsiz ve kitsch!
90’larda zalimler biraz racon bilirdi.
Karıları çocukları köpekleri olurdu.
Yalnız kalan bir zalim Allah’ı düşünürdü
Dur gevşeme. Zulüm, Allah’tan hariç!
Ah o gemide ben de olsaydım eğer
Mızrağı sallardım Aştot’a kadar
Belki gider çirkin bir faşiste değer
Belki de bir masumun tam kafasına.
Ama savaş böyleymiş bazen siviller
Ölebilirlermiş devlet uğruna.
90’lar bitti artık onlar var ve hey
Siz devlete inanan bütün reziller
Cehennemde karşıma çıktığınızda
Öyle bir yumruk patlatacağım ki tam burnunuza
Hayatınız Gazze şeridi gibi geçerken gözünüzden
Anlayacaksınız Allah ne demek
Ahlak ne demek
Ve rüya…
Bu sözlerimi cennet ehline aynen ilet sevgilim:
Devletin bekasının da Allah belasını versin
Malboranın da!

Ah Muhsin Ünlü
Kaynak

Sansüre karşı yürüyüş

2010-07-10T18:59:00.006+03:00

Hepimizin de bildiği gibi, ülkemizde internete uygulanan sansür akıl almaz boyutlara ulaştı. Avrupanın en yavaş ve en pahalı internet servislerinden birini kullandığımız yetmiyormuş gibi her gün sansüre kurban yeni bir web sitesi daha veriyoruz.

17 Temmuz 2010 günü Taksim Meydanında saat 17:00'da başlayacak bir protesto var. Katılımın büyük olacağına adım gibi eminim, yüzlerce belkide binlerce insan sansüre karşı yürüyecek. Ben de bi nebze destek olmak adına bu postu okuyan herkesi davet ediyorum.

Ayrıntılı bilgi için ; http://sansurekarsiyuruyus.com

Ben, vuvuzela çalamıyorum!

2010-07-10T11:59:00.007+03:00

Vuvuzelanın tanımını yapmama ve ne işe yaradığını anlatmama kesinlikle gerek duymuyorum. Dünya kupası başladığından beri tüm bloglar ve siteler vuvuzela hakkında genelde yazı yayınladılar zaten...

Yarın final maçı oynanacak, ve vuvuzela işkencesi televizyonda bitmiş olacak. Ama çoktan evlere ve sokaklara yayılmış bir halde zaten değil mi?

Yan dairede oturan yiğenimin bilgisayarında sorun varmış kontrol amaçlı gittim. Koltuğun üzerinde sarı renkli bi vuvuzela vardı. İlk defa bi vuvuzela görüyordum o kadar yakından, hatta elime alıp inceleme fırsatı bile buldum. ( bkz: ele vuvuzela almak ) herneyse. İçine dışına baktım, sesin çıkmasını sağlayacak en ufak bi çıkıntı, yada delik yok. Üfledim ve çalmayı denedim, hiç ses çıkmadı. Yiğenime denettirdim, üfler üflemez kendimi Afrikada dünya kupası maçı izliyormuşum sandım. Ben tekrar denedim ve yine ses çıkaramadım. Sonra, tekrar.. tekrar.. ve tekrar...

Özet geç piç! diyenler için;
özet : vuvuzela çalamıyorum.

İşsizlik

2010-07-09T12:18:00.004+03:00

Aralıklı yazışlarımı biraz daha sıklaştırmak adına yazayım dedim. Tam o sırada birde baktım ki, blog dünyasında yeni bir akım oluşturacak olan Blog Atölyesi beni mimlemiş, sağolsunlar. Mime geçmeden önce biraz Blog Atölyesinden bahsetmek istiyorum. Blog Atölyesi; yazarlarını hem kendi seçer, hem siz onu seçerseniz eğer bir uzmanlık alanınız ya da konusunda iyi olduğunuz bir uğraşınız varsa o bölüme yazar olup istediğiniz zaman kurallara uygun bir şekilde yazı yazabilirsiniz. Oldukça güzel bi proje tebrik etmek lazım, ettim.

Mime geçecek olursak; mimin konusu 'işsizlik'. Msn'den bikaç blogger arkadaşa mimden bahsederken, hepsi; "aa tam senlik" konu olmuş dediler, şakayla karışık tebessüm dahilinde tabiki. Kimse işsiz olan birisiyle dalga geçmez, kara mizah. Herneyse.

Ülkemizde milyonlarca işsiz var, evet ben de bunlardan biriyim hemde yaklaşık 2 yıldır falan. Özetlemek gerekirse 21 yaşındayım ve 2007 yılında yaptığım lise muhasebe stajı dışında iş deneyimim yok, kısa bir süre internet kafede çalıştım anacak, kariyer bakımından bir işten söz ediyoruz burada. Bazen umursamıyorum işsizliği, boşver diyorum. Ama bazen kalkıyorum sabah erkenden balkona çıkıyorum ve yüzlerce insan görüyorum, hepsi bu boktan düzeni, kendisini, ailesini ayakta tutabilmek adına, afyonu patlamadan sokaklara dökülüyor ve işlerine gidiliyor, umursamadığım kadar imreniyorumda. Daha geçenlerde KPSS sınavı başvuruları bitti, o başvuru kuyruğunda beklerken inanın ömrümden yıllar gitti ve binlerce insan vardı bir çoğu işsiz.

Bunlardan ziyade dünyada en önemli olan şey, sevdiğin işi yapmaya çalışacaksın ki bu ne kadar mümkün o da bi soru tabii. Sevdiği işi yapan birey her zaman mutlu olur düşüncesindeyim, ne kafasını baskıya takar ne de düzene. O onu seviyordur kim ne derse desin yapmaktan mutluluk duyuyordur. Sevdiği işi yapan insan için paranın hiç bi önemi yoktur.

Ülkemizde milyonlarca işsiz var, milyonlarca üniversite mezunu işsiz var. Birileri ve herkes bunun farkında, nereye gidiyoruz bakalım...

"Canlıların vajinası dünya, ya ben çok geniş geldim ya sen çok dar bana."

Ve son olarak mimi sevgili dostum Hazal'a yolluyorum, görürse yazar ya da yazmaz.

Farkında olmak

2010-07-04T20:33:00.003+03:00

Okuyanım olmadğının farkında olduğumdan aslında, ne kadar zamandır yazmadığımın farkında değilim. Önemsemiyorum yani.

Önemsemek?! Kâle almak? Akşam uyumadan önce düşünmek? Sabah uyandıktan sonra, diline dolamak? Ne önemi var, yazmıyorum işte. Tabi yazmak istemediğim anlamına gelmez bu. Aslında kişiye göre değişir isteyen getirebilirde. Ben, yazmak istiyorum ama vakit bulamıyorum, hiç bi' işim de yok aslında. Sadece yazarak konuşmaya vakit ayıramıyorum. Hayır, yüz yüze konuştupum kimse de yok. Şuanda küfür ettiğini biliyorum ama merak ettiğim, hangi küfürleri benim için seçtiğin? Bunun da bi önemi yok, uğrayıp, ben buradayım hey ! demek istedim sadece. Şimdi yok oluyorum şu güzel şarkı eşliğinde.

Evet kapıdan çıkan o adam benim!

Elevitation - more than ever people

The Magical Classroom™

2010-07-01T05:42:00.003+03:00

ben çok beğendim hatta olağanüstü.

İzledim : 5 Şehir (2009)

2010-06-18T20:23:00.006+03:00

Nereden başlasma nasıl anlatsam. Aslında " Onur Ünlü ya daha fazla söze gerek var mı? " diyerek tek cümleyle yayınlamak istiyordum postu.

Yahu film öyle bi' şeyki adamın aklını başından alır. 46. Uluslararası Antalya Altın Portakal Film Festivalinde 'en iyi senaryo' ve 'Jüri özel ödülü' ödüllerini almış bir film. Sayfalarca sıpoylır veresim var ama ayıp olur şimdi sadece size izleyin diyorum.

Tek diyebileceğim şey. Aşk var aşk!

alın size fragman.

LT - Yağmur (video klip)

2010-06-18T04:04:00.000+03:00

Çin alışveriş siteleri

2010-06-17T04:24:00.004+03:00

Hepimiz Çin'de iş gücünün maksimum düzeyde olduğunu biliyoruz zaten bu böyle olunca maliyet azalır ve ucuz ürünler üretilir. Kalite tartışılır tabiki ama benim şuana kadar Çin'den getirttirdiğim ürünlerin hepsi, gayet iyiydi. Genelde elektronik ürün satın alıyorum zaten. Listelenen fiyatlara göre aldığım performanslar hep tatmin edici düzeyde oldu.

Merak edenler, Paypal sayesinde ucuza alışveriş yapmak isteyenler için alışveriş yaptığım siteleri paylaşmak istedim nedense .) O değilde en önemlisi de kesinlikle kargo ücreti ödemiyorsunuz. Ürünler Honkong Postasına veriliyor ve paketin üzerine ingilizce olarak "Hediyedir" ifadesi ekleniyor. Bu yüzden de vergiye tabi olmuyor. Ancak bilgisayar ve cep telefonlarında durum ne olur bilmiyorum. Cep telefonu almayı hiç denemedim. 100-150 $ altındaki ürünlerde bir sorun çıkacağını sanmıyorum. Saat, mp3 player, kablolar ve ufak tefek elektronik aletler satın alıyorum genelde. Hepsindende memnunum. İsterseniz toptan da ürün getirtebiliyorsunuz. Öyle olduğunda birim başına fiyat daha da düşüyor..

Ürünler 10-20 gün içinde elinize ulaşıyor. Şu ana kadar hiç gönderilmeyen ürünüm olmadı. Zaten gönderilmemesi gibi bir durum olamaz. Şirket ürünü yolluyor, size ulaşmazsa mutlaka gümrükte bir problem çıkıyor ya da gümrükçü abiler bi'şeyler yapıyor .)
Siteler :
http://www.dealextreme.com/ (Genel de kullandığım site)
http://www.focalprice.com/ ( Alternatif olarak kullanıyorum)
İkisinde de birbirinden farklı ürünler bulmak mümkün.

Bunlar da toptan satın alındığında daha çok kara geçilebilinecek siteler. Tek satışta var ama sitelerin amacı toptan satış yapmak.
http://www.wsdeal.com/
http://www.volumerate.com

Not : Ben Paypal'la alışveirş yapıyorum ve teslimat adresi olarak Paypaldaki iletişim adresini otomatik alıyor bu yüzden Paypal hesabınızdaki ev adresinizde türkçe karakter olmamasına özen gösterin sorun çıkmasın...

Sevgilim.

2010-06-17T03:33:00.001+03:00

Mozole Mirach v Sitem Depresif - Geri Çekil

2010-05-25T06:43:00.006+03:00

2006 yılından beri ortak albüm yapmayan Mozele Mirach ve Sitem Depresif yep yeni bir albüm yapmışlar. İyiki bu gece de uyumamıştım ve farkettim albümü, sabahın bu saati indirdim ve dinliyorum, harika bir albüm olmuş öncelikle bunu söyliyim. Zaten bu yüzden paylaşıyorum sizlerle. Sitem Depresif tarzını biraz değiştirmiş ama çok iyi olmuş. Mozz'a zaten laf yok. Ben albümü gerçekten çok beğendim, özellikle alt yapılar çok iyi sizde buraya tıklayarak indirebilirsiniz. Pişman olmayacaksınız. Keyifli dinlemeler.

Belki de yıllar sonra...

2010-05-22T02:26:00.006+03:00

Kelimenin tam anlamıyla iki gündür beni uçuran şarkı. Böyle bir şarkı yok, ses yok, duygu yok. Alın size dinleyebileceğiniz gelmiş geçmiş en iyi türkçe şarkılardan sadece bir tanesi. Yaşasın 70'ler

Sakladım gözlerimi
O gece ben senden
O gece ben senden
Veda ederken
Anladım ki dönüş yok
Uzaklaşıp giderken
Kurtar allahım beni
Bu aşkın kederinden
Gözlerim de yaşlarla
Dolaştım sokaklarda
Dolaştım sokaklarda
Yalnız başına
Geriye ne kaldı ki
Şimdi eski günlerden
Kurtar allahım beni
Bu aşkın kederinden
Belkide yıllar sonra
Yine senle olmak var
Yine senle olmak var
Eskisi gibi
İsterim ki yerimi
Almasın başka biri
Kurtar allahım beni
Bu aşkın kederinden

Whatz up? vol#3

2010-05-20T18:56:00.002+03:00

*Diş ağrımdan henüz kurutlamadım zaten eskidende blogu okuyanlar bilir sürekli ağrır dişlerim ve sürekli doktora gitmeyi ertelerim. Gitmem falan. Çok kötü ama Allah düşmanımın başına vermesin derler ya ben versin diyorum, düşmanım çekicekse o ağrıyı ohh miss.

*Uzun süredir yazmıyorum evet hatta artık aralıklarla yazıyorum, yazamadığımın farkındayım aslında bakalım ne zaman düzelicem.

*Tam 2 aydır ailemle kavgalıyım aynı evde farklı dünyalar yaşıyoruz tek kelime etmedim. Paralarını almıyorum, sofralarına oturmuyorum ve benzeri şeyler, yazın evden ayrılmayı planlıyorum zaten ama önce tabularımdan ödün verip bir işe girmem gerekiyor.

*Gelelim Facebook sayfamıza sağ tarafta görüyorsunuz. Artık neredeyse facebook hesabı kalmayan insan olmadığı için, bloggerın izleme olayını pek önemsemiyorum çok kısa bir sürede izleyici sayımı geçti zaten facebook sayfamı beğenenlerin sayısı. Buraya post yazdığımda onlarda görüyor bir çoğuda farklı insanlar, blogu izleyenlerle aynı değil bu çok güzel. Fazla kişiye ulaşabilmek.

*Şu konuya geleyim bi'de mailler geliyor, şiir yazdım hikaye yazdım sen daha iyi yazıyorsun bir bakıp firkir verirmisin gibilerinden ya da paylaşmak isteyenler. Tüm gün bilgisayar başındayım ama hiç blog okumuyorum sadece yazıyorum okuyucu değilim bunuda söylemek istiyorum ki, mail kutumda beklemediğim mail gördüğümde sinirlenmeyeyim.

*Konuşmak isteyen dertleşmek isteyenlerle sabahlara kadar konuşurum msn adresimi ekleyebilirler. Ama mail istemiyorum, tek cümle söyleyeceksende ekle msnden söyle. .)

*Bi kaç planım var aylardır beş parasızım hiçte sorun olmuyor zaten ben çok az gördüm benim gibi parayı hiç kafasına takmayan insan. Sigaram yok içkim yok doğal olarak masrafım yok.

*Halbuki yazdıkça geliyormuş insanın aklına vay be. Hepinize selam ederim.

ha unutmadan ♥Müge ANLI

Diş ağrısı diye bişey yoktur, aynı Freud gibi.

2010-05-09T04:34:00.003+03:00

Saatlerdir dişim öyle bir ağrıyor ki. Ancak ben inanıyorum sadece düşünme gücüyle ağrıyı yok sayıp normal yaşantıma kıvranmadan devam edebilirim, olur yani mümkünüdür. Ha, henüz yapamıyorum bunu orası ayrı...

Tabletlerce ilaç içtim yine de ağrı dinmedi en kötüsüde uykudayken ağrının şiddetiyle uykudan uyanmak oldu. Evde kolonya ve pamuk aradım ama nafile. Kilolarca pamuk olmasına rağmen iki damla kolonya bulamadım. İnsanın dişi ağrırken düşünme yollarıda tıkanıyor MSN'de Harun'u gördüm, dedim "kanka kolonya var dimi sizde geliyom almaya" gel var dedi gittim aldım onlarda da bitiyormuş az kalmış verdi sonunu. Bu iyi niyet alışverişi saat sabahın 4'ünde gerçekleşti.

Eve gelmeden önce biraz turlayayım dedim. Açık havada dolanırken ağrı yerini yer yer ufak sızlamalara bırakmıştı bu beni çok sevindiriyordu ancak, apartmanın kapısına geldiğimde tekrar zonklayarak ağrımaya başladı ve farkettim ki bu olay psikolojik tamamen. Ve bu yazıyı yazarkende son on dakikadır mümkün olduğunca az kolonya ve pamuk kullanarak ağrıyı beynimde bitirmeye çalışıyorum.

Hiç geçmiş olsun falan demeyin tamamen kendi kaşıntım. Ben hiç doktora gitmem ne dişçiye ne başka bi yere. Bu dişimin ağrısınıda yaklaşık 6 yıldır falan çekmekteyim. 7-8 ayda bir nükseder ve bu durumlar yaşanır.. En son kürdanla deşip sinirleri çıkartıcam dişi öldürcem böylece hiç hissetmicem ama henüz ev yapımı dolgu hazırlama tekniklerinde olumlu aşama kaydedemedim. Bunu çözdüğümde herşey çok güzel olarak.

Kolonya midemi bulandırmaya başladı takriben bi on dakika sonra falan kusacam, baya sağlam kusucam. Olsun.

Bir zamanlar bi çizgi film vardı Atv'de böyle okul var sınıf var zeki ve bi o kadar serseri öğrenciler var bi'de baş belası bi öğretmen vardı. Güzeldi o çizgi film.

Müge ANLI♥

Aşk nedir?

2010-05-08T22:04:00.001+03:00

Makyajını tazelemek için lavaboya gittiğini söylediğini hatırlıyorum en son.
Hah işte geldi , acaba gecenin başında sol yanağıma bıraktığı uçuk pembe dudak izinden , sağ yanağıma da bırakmasını istemeli miydim ? Vazgeçtim , sanırım en doğrusu bunu gecenin sonunda istemekti. Söylediği , içerisinde her telden deniz ürünü olan yemeğe dokunmamıştı fakat yanlış saymadıysam , beşinci kadehiydi şarabının. Benim kaçıncı şişemdi acaba ? O kadar çok içmiş miydim ? Belki hiç dokunmadım. Artık içmeden de sarhoş olabiliyor muyum? Durumum bu kadar vahim olamaz. Düşünmekten vazgeçtim nasıl olsa hesabı öderken görecektim.
Benim tabağım boştu. Çok açtım gerçektende.

İçimde hep klasik muhabbetler edeceğiz korkusu vardı , " Garsonu sadece bıçağı yanlış tarafa koyduğu için öldürsem , tepkin ne olurdu?" dediğinde bu endişem bir anda yok olmuştu. Benim için nesnelerin ve yerlerinin bir önemi olmadığını anlattım sakince. Acaba hiç bir insanı öldürmüş müydü ? Ya da öldürebilir miydi ? Bunları ona sormalı mıydım ? Aramızdaki ilişki ne yönde ilerlemeliydi? Bir kahve istedim garsondan. Türk kahvesi.

Kaşlarının bir kaç milim yukarısında kalan , uçları turuncuya dönük kahkulleri beni büyülüyordu , normal bir insanın sadece çok utandığında oluşabilecek kırmızı yanaklar, onda daimdi. Artık adını sormanın zamanı gelmiş miydi ? Hayır , öğrenmek istemiyorum. Bunun hiç bir önemi yok. Evet hayatımı kurtarmış olabilir , akşam yemeği teklifimi de kabul etmiş olabilir. Ancak adını öğrenmek istemiyordum. Ona bakıp daldığımı görünce , " Neyin var , iyi misin ? " Diye sordu. Ben iyiydim , her ne kadar 22 yaşında ve güpegündüz İstiklal Caddesinin ortasında kalp krizi geçirmiş olsamda.

Maksimum yirmibeş yaşlarındaydı. Yani ben öyle görüyordum. Hayatımda ilk defa benden yaşça büyük bir kadınla başbaşa bir yemek yiyordum. Aslında o yemiyordu , içiyordu. Belkide sorunları vardır diye düşündüm ve aldırmadım. Benim sorunlarım daha önemliydi. Bir kalp krizi geçirdim ve ölüyordum. Şükürki film makarası yerine takılıp , film şeridi hareket etmeden önce, artık benim için kutsal olan bu kadın beni hastaneye yetiştirmişti. Acaba suni tenefüs yapmış mıydı? Suni tenefüs yaperken ruju yine uçuk pembe miydi? Pembeden nefret ederim. Pembe ayakkabıdan , pembe t-shirtten , pembe kazaktan , gömlekten , duvardan. Pembe dudaktan nefret etmem sadece. Bu gece o dudaklara dudaklarımı deydirebilmek için , bir kalp krizi daha geçirmeye hazırdım.
"Artık kalkalım mı ?" dediğinde , "tamam" dedim. Hiç şarap içmemişim , gelen hesaptan bunu anladım. Hesabı ödedim ve kalktık. Bu hoşuma gitmişti, kadınlığının farkındaydı ve elini cebine atmak gibi bir küstahlığa girişmemişti bile. Kapıdan , beyaz yelek ve beyaz gömlekli bir gardiyan eşliğinde çıktık.
Şimdi ne olacaktı ? Gece bu kadar mıydı yani ? Bittimi ? Toplasak on cümle kurmamışızdır. "Biraz dolaşmak ister misin?" dedi. Sanki yıllardır bu anı bekliyormuşçasına hemen kabul ettim.

Arabayı o kullanıyordu. Ne bekleyebilirdim ki , onun arabası. Beni de hastaneye bu arabayla yetiştirmişti. Beşiktaş sahil yolundan Emirgan’a kadar konuşmadan yol aldık. Sağ çekti ve park etti. Arabadan inip sahil kaldırımına çıktı ve bir sigara yaktı. Bir marlboro. Çektiği son dumandan sonra bana uzattı. Kullanmıyorum dedim. Neyim ben bir aziz mi ? "Aşk nedir ? " diye sordu aniden. Şaşkınlıktan bir şey diyemedim ve tekrarladı , " aşk nedir ?" " Bilmiyorum , hiç yaşamadım " dedim. Sigarayı öyle bir içiyordu ki. Sanki , son sigara içişiymiş gibi. Gözünden yanağına doğru bir göz yaşı damlası süzüldü. "Neyin var" diye soramadan daha , yanıma yaklaştı , sigarasından son bir duman alıp izmaritini denize attıktan sonra dumanını yüzüme üfledi ve sağ yanağımdan öptü.

Arabaya doğru giderken, denize attığı izmariti göstererek “aşk budur “ dedi. Ardından bende arabaya bindim ve bir süre sessizce oturduk. “Nerede oturuyorsun? Seni evine bırakayım.” diyerek sessizliği bozdu. “ Beyoğlu’nda oturuyorum “dedim.

Denizi izleyerek kullanıyordu arabayı yavaşça gidiyordu. Bir an acaba oda mı gecenin bitmesini istemiyor diye düşünmekten alıkoyamadım kendimi. Hayır aşk değildi ona karşı beslediğim garip şey. Ama bilemezdim de ben hiç yaşamadım aşkı. Nasıl aşık olunur ? Nasıl duygular yoğunlaşır ? Daha önce yaşamadığım için bilmiyordum , ona karşı hissettiklerime ne dendiğini.

Arabanın , çakmağına bastı ve paketinden bir sigara çıkartıp ağzına koydu. Çakmak attığı sırada , aldım ve sigarasını yaktım. O an gözlerime o kadar güzel bakıyordu ki, sigaraya aldırış etmeden dudaklarına yapışabilirdim. İlk dumanını aldıktan sonra yola bakmaya devam etti ve konuşmaya başladı ;

-Sahi senin adın ne ?
-Kayra.
-Kayra, kayra , kayra. Güzel , Kayra adında bir tanıdığım yok seni bir başkasıyla karıştırmam ya da unutmam zor olacak.
Gülümsedim.

İnönü caddesinden Taksim’e doğru çıkıyorduk. Evime yaklaştığımı nasıl belli edeyim derken , yol ayrımına geldik ve kendisi ne tarafa gideceğimizi sordu. Sıraselviler dedim , garip bir ses tonuyla. Çünkü gece bitiyordu artık , tükeniyordu , ölüyordu. Sonuna yaklaşıyorduk.

İstiklal yolu her zamanki gibi kalabalık , kimse birbirine tanımıyor. Biliyorum aynı ara sokaklarda aynı orospular yine nöbet tutuyor. Ancak biliyorum İstiklal tüm orospulardan daha da orospu, üzerinde milyonlarca adım izleri. Bağrışmalar , gülüşmeler ve zevk çığlıkları.

“Sağ taraftaki şu eski bina “ diyerek gösterdim evimi ve kapının önüne park etti arabayı. Beş-on saniye kadar sessizce oturduk ve istemsiz bir şekilde ağzımdan kelimeler sıralanmaya başladı ; “ Bilirsin , bekar evi. Her şey her yerdedir şuanda.” Diyerek en azından bunun burada kalmasını istemediğimi belli etmeye çalıştım. Belki başka bir güne bir yerlerde görüşebilmek için yaptığım çocukça hareketti. “ Sen birde benim evimi gör. Ayrıca sen kahve içtin ve bana ısmarlamadın.” Dedi. İçim içime sığmıyordu ancak bunu belli etmemeye çalışıyordum ve başarıyordum da. “ Tamam o zaman yukarı çıkalım” dedim ve indik arabadan. Binanın kapısı her zaman ki gibi hırsız ve tinercilere davetiye olarak ardına kadar açıktı. Dairem beşinci kattaydı binanın son katı , eski merdivenleri çıkarken hiç konuşmadık. Kapının önüne geldiğimizde gülerek; “ seni yanına neden çabuk istediğini şimdi anladım, biraz daha merdiven çıksan cennete gideceksin” dedi. Gülümsedim ve karşılık olarak, “beraber çıkardık” dedikten sonra anahtarla kapıyı açtım ve içeri girdik. “ Ben o camdan atlardım hemen” dedi.

Gerçektende ev çok dağınıktı ve bunu aldırış etmiyordu , kanepede boş bulduğu bir yere oturup bacak bacak üstüne attı ve ben mutfakta kahve ararken eline yerden aldığı , İngvar Ambjörnsen’in Cenneti Gözetlemek kitabını göstererek konuştu. “ Anladım , daha yakından gözetleyebilmek için çatı katında oturuyorsun.” Buna bir çok cevap verebilirdim ama soru sormakla yetinmek istedim. “ Kitapları sever misin ? ……….” Adını bilmediğim için adıyla hitap edememiştim ne yazık ki ve hemen tamamladı. “Arinna , evet oldukça severim. “

Demek adı Arinna’ydı. Acaba Türk müydü? Benim bunları düşündüğümü anlamış olmalı ki. “ Annem koydu. Evet mitolojik bir isme benziyor ancak ben seviyorum. Bana annemi hatırlatıyor.” Annesine ne olduğunu sormadım. Zaten pek dert dinleyebilecek bir halde değildim. Kahveler elimde mutfaktan çıkarken, “ istersen balkonda içelim. “ diyerek ufak bir emrivakide bulundum.

Balkondan dışarı bakarken kahvesinden bir yudum aldıktan sonra konuşmaya başladı ;

-İstanbul.
- Ne kadar güzel değil mi ?
-Hayır bunu söylemeyecektim , bu şehirden nefret ediyorum. Elimde olsa tüm İstanbul’u yakar ve tam ortasına da ‘ bunu sen istedin ‘ yazardım.
- Neden?
- Çünkü bunu o istedi.

Kahvem bittiği için içeri girdim. Aslında O’nu İstanbul’la yalnız bırakmak istediğim için , aralarından çekildim. Yaklaşık bir beş dakika kadar içeri girmesini bekledim ancak o sigarasını ve kahvesini şehre bakarak içmeye devam ediyordu. Odamdan getirdiğim ufak bir battaniyeyi balkona çıkıp omzuna sardım. Titrek ve üşümüş bir sesle ;

- Aslında aşığım biliyor musun?
- Kime ?
- İstanbul’a.. Nefretim bu yüzden. Çok sevdiğimden.

Bir an afallamıştım. Hem seviyor hem de nasıl bu kadar nefret edebiliyordu. Üstelikte bir şehirden. Üşürsün burada istersen içeri gir Arinna, dedim. Beni dinledi ve içeri girdi. Bir kahve daha içer misin diye sormaya bırakmadan mutfağa gitti ve kendi kahvesini hazırlamaya başladı. Ocağın ateşini yaktı ve eğilerek o ateşte sigarasını canlandırdı. Ardı ardına iki nefes aldıktan sonra , o güzel ve bağımlı sesiyle konuştu ;

- Hakkımda ne bilmek istiyorsan sorabilirsin Kayra.

Kafamda o kadar çok soru işareti vardı ki bu meleğe sorulabilinecek o an aklıma hiç birisi gelmedi. Ancak bir tanesi sürekli aklımı kurcalıyordu en başından beri ve sordum ;

- Beni , neden kurtardın ? Tanımadığın bir adamın hayatını neden kurtardın.
- Çünkü ölmekten geliyordum, yani ölmeye gitmiştim ve başaramadım. Ben ölmeden kimsenin bu dünyadan gitmesine izin veremezdim.

Kahvesini alıp kaşımdaki sandalyeye oturdu ve anlatmaya devam etti.

“ Küçükken babam ; ‘intihar çok günah’ derdi. Sürekli intiharın iyi bir şey olmadığından bahsederdi. Büyüdükçe bunu merak ettim ve araştırmaya başladım babamın geçmişini. Tam yedi kez intihara kalkışmış ve hiç birinde de başarılı olamamıştı. Ta ki , bana son ‘ hayat o kadar güzeldir ki Arinna , göreceğin ve yaşayacağın o kadar güzel şeyler varki. Ama bu güzel şeylerin hepsi için bedeller ödemen gerekecek ve acılar çekmen gerekecek , bunlar seni hiçbir zaman yıldırmasın, intiharı hiçbir zaman aklına getirme.’ Dediği güne kadar. O gün babamı evimizin bodrumunda boğazında urganla buldular. Annemi özlediğim gibi babamı da özlüyorum her gün. Hiçbir zaman onun kadar cesaretli olamadım. Seni kurtardığım gün , intihar etmeye kararlıydım ve başaramadım. Çok özlemiştim ama yapamadım. Ben ölene kadar , kimsenin ölmesine izin vermeyeceğim. En başta da senin.”

Sadece dinlemiştim , hiçbir yorum yapmadım , yapamadım. Sorunları vardı Arinna’nın. Sormam gereken sorular yavaşça aklıma geliyordu ;

- Mesleğin nedir ?
- Ressamım.
- Ne çizersin peki ?
- Okuduğum kitaplardaki kahramanları resmetmeye çalışırım genellikle, ama yarın eve gittiğimde daha farklı bir şey yapacağım , seni çizeceğim.

Evet , yanlış duymamıştım yarın eve gitmekten bahsediyordu. Acaba bu gece burada kalmayı mı planlıyordu yoksa bir başka planı mı vardı. Ben hararetle beynimde bunları düşünürken o konuşmasına devam ediyordu.

- Seni yarısı mavi diğer yarısı turuncu bir tuval üzerine çizeceğim , bir tarafın mavi ve bir tarafın turuncu olacak. Turuncuda olan tarafın mavi , mavide olan tarafını turuncu çizeceğim. Çünkü ölüme bir kere yaklaştın artık hayatın hiçbir zaman normal olmayacak. Sürekli ölüm aklında olacak. Bir tarafın ölüm , bir tarafın yaşam.
- Hangi renk ölüm ?
- Turuncu.

Ben tuvalete gitmiştim. Döndüğümde Arinna'yı koltukta uyurken buldum. Omuzundaki battaniye küçük gelmişti. İçeriden daha büyük bir battaniye getirdim ve üzerine örttüm. Bir kaç saniye yüzüne bakmaktan kendimi alıkoyamadım, sadece izledim güzelliğini. Acaba neler yaşamıştı ? Nasıl bir kişilikti ? Arinna kimdi ? Sorularını soruyordum kendi kendime. Odama gittim ve bir uyku ilacı aldım, yatağıma yattım...

Beyaz, tavanın rengi beyazdı. Daha önce hiç takılmamıştım buna. Biran önce Arinna'dan odamın tavanına güzel bir resim yapmasını rica etmeliydim. Biraz kalktım ve dikildim yatağın üzerinde. Sanırım tüm duvarları elden geçirmeli. O uyanmadan bir kahvaltımı hazırlasam ? Yoksa gidip uyanana kadar onu mu izlesem? Ben kendime bunları sorarken odadan çıktım, koridoru yürüdüm ve salonun kapısından döndüğüm anda, beynimden vurulmşa döndüm. Arinna yok! Gitmiş.

Hemen balkona çıktım ve apartmanın dış kapısına doğru baktım arabası orada mı diye. Arabasıda yoktu, lanet olası kırmızı Mini Cooper orada durmuyordu. Sokakta farklı renkte bir Mini bile yoktu. Ne yapmalıydım? Salonda biraz dolanarak düşündüm. Etrafı karıştırmaya hatta yerle bir etmye başladım bir not bırakmışmı diye. Belkide Arinna hiç yoktu? Ben iki gündür uyuyordum belki. Sonra mutfakta setin üzerinde duran kahve bardaklarını aradı gözüm, yoklardı. Aklımı kaçırmak üzereydim. Mutfak tertemizdi. Acaba iki gün önce tüm evi temizleyipte mi uykuya daldım? Eğer Arinna yoksa, gerçek değilse. Bir kalp krizide geçirmemişimdir. Tüm bunlara sevinmeli miyim, üzülmeli miyim anlayamadım?

Tekrar odama gittim, yatağımı topladım. Aklımda o kadar çok cevapsız soru vardı ki. Sokağa çıkıp gördüğüm herkese, Arinna'yı tanıyor musun? Gördün mü? Sorusunu sorabilirim. Hemde elimde Arinannın bir fotoğrafı olmadan. Bunu gerçekten yapabilirim, Arinna'nın yüzünü tekrar görebilmek için, yapabileceğim onlarca şey içerisinden sadece birtanesiydi bu. Arabasının plakası bile aklımda değildi, zaten hiç girmemiştir aklıma. İşin içine rakamlar girerse, kafam hiç birşeyi almıyor. Mutfağa gidip kendime bir kahve yaptım, kahvede bitiyor. Saate baktım 09:27'yi gösteriyordu, dijital saatlerden hiç hoşlanmam aslında ama saat 09:27 ise bu 09:27 demektir 09:30 şeklinde yuvarlanmasından da nefret ederim.

Zaman, belkide ihtiyacım olan zamandır. Arinna gerçekse, zaman içerisinde belki tekrar döner, merak eder bir kalp krizi daha geçirip geçirmediğimi. Gerçek değilse, belkide uyumalıyım sonsuza dek, tekrar rüyama gelir. Balkondan Arinan'nın çok sevipte aynı zamanda çok nefret ettiği İstanbul'u izliyordum. Yolun karşısındaki hotelin, çatı katındaki restaurant her sabahki gibi açık büfe kahvaltı sunuyordu ve tıklım tıklımdı. Gidip birşeyler mi yemeliyim? Giyindim ve sokağa çıktım.

Yolun karşısındaki hotele baktım, içimden girmek geliyordu. Sola döndüm İstiklal'e dogru gitmeliyim diye geçirdim içimden. Büfede çalışan genç çocuğa selam verdim. Adını bile bilmiyordum. İstiklal'de herkesin, yukarı çıktığı yoldan aşşağı iniyordum. Tüm insanlar bana karşıydı, İstiklal yine orospuluğunu yapmış, mesaiye başlamıştı. Bazı vitrinler yeni yeni açılıyor, camları gazete kağıtlarıyla siliniyordu. Bir kafeye girdim. Alınsa bir binaya girdim, içimden gelmişti. Merdivenleri çıktığımda bir kafe görmüştüm. Girdim ve bir masaya oturdum, günün gazetesini açtım, manşette her zamanki gibi siyaset, cinayerlere ufak köşeler ayırılmış ve haberin devamı olarak üçüncü sayfayı gösteriyorlardı. Bir kahvaltı menüsü ve içecek olarakta sıkma portakal suyu istedim garsondan. Portakal turuncudur. Arinna ölümün turuncu olduğunu söylemişti.

Cihad TÜRKSOY 2009

Bir yıldır blog yazıyorum

2010-05-06T02:08:00.001+03:00

5 Mayıs 2009 da atmıştım ilk postumu o zamandan bu zaman tam bir yıl geçti. Sürekli takip eden varmıdır bilmem ama her ruh halimi görmüştür yazılarımı okuyanlar. Okurken bana ayırdığınız tüm saniyeleriniz için ayrıyeten teşekkür etmeliyim aslında. Yeni okumaya başlayanlar yada denk gelenler olabilir, madem bir senedir yazıyorsun neden bu kadar az post var diyebilir. Aralıktaydı sanırım bir- bir buçuk aylık bir ara vermiştim ardından bütün postları sildim ve yeniden yazmaya başladım elimden geldiğince.

Hepinizden, verdiğim ve şimdiden sonra vereceğim beyin hasarlarınızdan dolayı özür diliyorum ve birinci yıl şerefine göz bebeğim olan bir şarkıyı sizinle paylaşıp bugünlük huzurlarınızdan çekilirim. Giderim.

Mano Solo - Trop de silence

Microsoft Cep Telefonu

2010-05-03T12:14:00.005+03:00

Zaten hazırlıklarından haberdar olunan Microsoft'un cep telefonu piyasasına girişi tamamen resmiyet kazandı. Amerikada telefonların tanıtımı gerçekleşti ve büyük bir ilgi görmüş özellikle genç kesime yönelik çok şık iki model tasarlamışlar Kin One ve Kin Two adlarını verdikleri.

Sharp firmasıyla ortak olarak yürütülen projenin sonucunda ortaya çıkan iki ürünüde çok beğendim. Özellikle dahili kameraları ve telefon hafızaları oldukça cezbedici. Önümüzdeki dönemlerde Vodafone aracılığıyla avrupada satışa çıkarılacak telfonlar . Umarım Türkiye, Vodafone'un listesine aldığı ülkelerdendir.
buyrun bakın.

U.L.a.Ş - Sen Artık Git Hadi !

2010-04-28T03:54:00.003+03:00

Ne yani, hep sen mi haklısın yabancı?
Tek bir sonuç çıkmaz ille, belki de çift taraflı...
Hep bir şeyler eksik kalır
Her ölüm zamansız, her sözün acıtır, her günüm dün gibi

Kaç yıldır aynısın ben artık eskidim be kadın
Sen hala tatlısın, ben artık ekşidim be kadın
Böyle tuhaf bakma bana, sıkıldım her şeyden
Sen artık git hadi, ben öyle dalmışım

İstedim ki, bilsin ahali gördüğüm, duyduğumu
Kim, nereden uydurmuş ki kördüğüm olduğumu?
Sorduğun oldu mu hiç, bu düzen neden böyle?
Sen artık git hadi, bak bu gün de akşam oldu

Bir yanım hala deniz, bir yanım çöl benim
Bir ağlarsam gülerim, bir yolu var bunun
Bir duyan olur diye korkuyorum bir yandan
Tehlikeli şiirler birikti, hepsi zulamda

Peki madem öyle olsun git bakalım yabancı
Bil bakalım ben kimim?
Kin doluyum, ne acı
Anlatıp duran yalancı figür kadar tuhafsın
Kalbini kırarım şimdi
Sen artık git hadi...

KAÇ YILDIR AYNISIN
BEN ARTIK ESKİDİM BE KADIN
SEN HALA TATLISIN
BEN ARTIK EKŞİDİM BE KADIN
BÖYLE TUHAF BAKMA BANA
SIKILDIM HER ŞEYDEN
SEN ARTIK GİT HADİ, BEN ÖYLE DALMIŞIM

KAÇ YILDIR AYNISIN
BEN ARTIK ESKİDİM BE KADIN
SEN HALA TATLISIN
BEN ARTIK EKŞİDİM BE KADIN
BÖYLE TUHAF BAKMA BANA
SIKILDIM HER ŞEYDEN
SEN ARTIK GİT HADİ, BEN ÖYLE YALNIZIM

Yanlış giden bir şeyler var, görmüyor musun, sen de kör müsün?
Ölümlü yarın yok, bu gün sayende körkütük
Şarkılar da yetmez oldu, yaz adımı övgüsüz
Bir şeyler yap be görgüsüz
Ben ağlamaktan ürkmüşüm
Sağım solum kanıyor, öyle yere düşmüşüm
Aklımdan hiç çıkmıyor
Sen ve sahte gülüşün
Ne çabuk unuttun?
Her şey daha dün gibi
Yalnız kalmalıyım biraz
Sen artık git hadi

Baktın olmadı, bu kez de başkasıyla denersin
Ya da sıraya koyarsın, birer birer elersin
Ne bileyim denersin işte bir şeyler, bırak beni
Kaldıramam fazlasını
Sen artık git hadi

Sabrım kalmadı, sanki katil olmak istiyorum
Sen hala burda mısın?
Beni duymuyorsun bile!
Elimden bir kaza çıkmadan toparlan şimdi
Benimle zorun ne senin?
Defolup git hadi...

KAÇ YILDIR AYNISIN
BEN ARTIK ESKİDİM BE KADIN
SEN HALA TATLISIN
BEN ARTIK EKŞİDİM BE KADIN
BÖYLE TUHAF BAKMA BANA
SIKILDIM HER ŞEYDEN
SEN ARTIK GİT HADİ, BEN ÖYLE DALMIŞIM

KAÇ YILDIR AYNISIN
BEN ARTIK ESKİDİM BE KADIN
SEN HALA TATLISIN
BEN ARTIK EKŞİDİM BE KADIN
BÖYLE TUHAF BAKMA BANA
SIKILDIM HER ŞEYDEN
SEN ARTIK GİT HADİ, BEN ÖYLE YALNIZIM

Kaç yıldır aynısın, ben artık eskidim be kadın
Sen hala tatlısın, ben artık ekşidim be kadın
Böyle tuhaf bakma bana, sıkıldım her şeyden
Sen artık git hadi, ben öyle dalmışım

Kaç yıldır aynısın, ben artık eskidim be kadın
Sen hala tatlısın, ben artık ekşidim be kadın
Böyle tuhaf bakma bana, sıkıldım her şeyden
Sen artık git hadi, ben öyle yalnızım

Bu şehir orospu ve hepimiz mağdur

2010-04-26T05:10:00.003+03:00

Az önce yeni bi' hikayeye başladım son postu attıktan sonra biraz ilhamla sevişmeye karar verdim. Sanırım güzel olacak bu hikaye diğer 2 taneyide henüz tamamlamış değilim ancak, olsun.

Hikayenin adını Karaçalının son albümü 'Blow up 9.69'un 3. şarkısı 'Silah' da attığı harika punchdan alarak koydum. Bakalım neler çıkacak ortaya yakında göreceğiz. Birden fazla ve birbirinden tamamen farklı hayatların aynı şehirdeki yaşantılarını garibal bi şekilde anlatmaya çalışcam.

Bu şehir orospu ve hepimiz mağdur!

Aslında

2010-04-26T04:36:00.001+03:00

Aslında nereden baksak işin özünde hepimiz aynıyız. İnsanız. Ölmeyi istemek en doğal hakkımız. Ya da talep etmek, talep ederken fikir değiştirmek, fikir değiştirirken pişman olmak, pişman olurken küfür etmek, küfür ederken ağlamak, ağlarken hıçkırmak, hıçkırırken dudağımızdaki tuzlu göz yaşı damlalarını yalayıp tiksinmek, tiksinirken tekrar hıçkırmak ve tekrar hıçkırırken tekrar ölmeyi talep etmek.

Bazen diyorum, keşke doktorum aptal bi psikolog yerine House olsaydı, ötenazi istediğimde yasak olsa bile o yasağı çiğnerdi ve beni götürürdü buralardan. İnançlı bir insanımdır ancak, tribale bağladığım zamanlarda inandığım değerler aklımın ucundan bile geçmiyor o an kafamda ne varsa onu istiyorum. Günah, haram , ateş o an düşündüremiyor kendini nedense.

Belki de ölmeyi istemek yerine uygulamaya geçmeli insanlar. Bunun için birşey yapmalılar. Acizlerin hayal güçleri çok kısıtlı, 3-5 ölüm yolundan başka birşey bilmiyorlar. Birgün ciddi anlamda düşünürsem bunu kendimden o kadar eminimki hiç denememmiş çok yaratıcı bir yol bulucam. 'Ölümlerden ölüm beğen' katoloğunda olmayanlardan. Ben bir süre yokum.

Varoluşculuk hümanizmdir, bi'dal bağlayacan mı?

Al sevgilim kanser ol bununla

2010-04-21T03:30:00.005+03:00

Son kez mutlu et beni ve kes ver bileklerini
Beni sevdiğin ilk günü düşün ve sök at kalbini
Bunu duyup bir cigara yak ve öyle dinle şarkımı
Şimdi mutlusun ya işte bundan böyle şaşkınım

Geçer gider doğar güneş rezil köpek
Çıkın düşlerimden sen ve koynumda ki ötlek

Yolun sonu göründü sen benim için ölümdün
Asalet yok kanında tam bin parçaya bölündün
Ölü bir kız doğurdun cennetten kovuldun
Sübyana domaldın, yavşağın tekini bir bok sandın

Adına yaren dediydik, göğsünde halat
Beat bahane geldi arkasından olumsuz bir gavat
Onca yeminim senindi bekle dedim
Yüzüme bakmamıştın elimi tuttun sahte gülümsedin

Gözüne bakar ağlar öyle tatlı yalanlar
Beşiktaşta başlamıştı orda bitti palavra
Tam 18 yaşındaydık elime tuttu burda
Şarkılarım sana al sevgilim kanser ol bununla

Biz seninle acı tatlı gördük
Hiç birşeyimiz yoktu ama
Dünyaya da kördük
Dizlerimden tutunmuştun hayata tek çaremdin

Tek hayalim ;
bir kızım, bir evim, birde yarendi

Son kez mutlu et beni ve kes ver bileklerini
Beni sevdiğin ilk günü düşün ve sök at kalbini
Bunu duyup bir cigara yak ve öyle dinle şarkımı
Şimdi mutlusun ya işte bundan böyle şaşkınım

Geçer gider, doğar güneş rezil köpek !
Çıkın düşlerimden sen ve koynumda ki ötlek

Etimden sıyrılmış gibi şimdi
Korkunç kumral saçlarıyla kadın
Atıl kapasitelerin molekürel bilimin yetersizliği kalp ağrım
Tam göğsümüzdeki karınca yuvaları

Evde yoksam ayaklarına kar yağardı kesin
Gözü ela, içi siyahtı ve masmaviydi nefesin
Sen özledim derken, susup dinlerdik tek mil dünya
Allah'a inanırdım söz veripte gitmeseydin

Kaç kez aldattım seni
Gül teninde kara
Bir tekini sevmedim sol göğsünde yara
Tek bir dostun kalsa yanmaz içim

Alnında kocaman kara var
Doğmamış o piçin
Şimdi günde 7 kez gebertiyorum seni
Görmeliydin beni kanım hiç olmadığı kadar serin

Nasıl tükendik seninle ?
Asaletin koy verdi
Dişi köpekten farkın yok idamıma oy verdin
Huzur sabah dağılmış, yatakta uyandığımda

Seni derin koklamakta elin sol yanağımda
İstanbul'un her yanında kokun durur ya
Senden hatıra kalsa ne olur, kalmasa ne olur ?

Saian - Al sevgilim kanser ol bunula