Bana, babası cezaevinde olan ve bu durumdan yaşadığı üzüntüyü duygu olarak hiçbir şekilde dışarı vurmayan, hayattan tam anlamıyla bıkmış, gerçekten dünyayı zerre sikine takmayan, umursamaz, bir o kadar düşünceli, tüm dertlerini içine atıp dışarı gülebilecek kadar da onurlu, arkasından konuşan herkes için ‘keşke yüzüme söylemeye götleri yese’ diyen ve sonra durup; ‘sikerim belalarını ne halleri varsa görsün’ diyen, gece gündüz kitap okuyup müzik dinleyen, hiçbir şekilde kimseden yardım dilenmeyip kendi başının çaresine bakmaya çalışan yirmili yaşlarında şişman bir çocuğun resmini çizebilir misin Abidin?
Lütfen Abidin...
Gönderen
Cihad TÜRKSOY
on 17 Ağustos 2011 Çarşamba
Etiketler:
cihad türksoy,
yazilarim

4 yorum yapılmış:
O çocuğun heykeli dikilebilir.
daha beterinin fotoğrafını gösterir abidin :)
O artık bir çocuk değil.
kimseye ihtiyaç yok
sallaaa!
kitaba ve müziğe devam...
Yorum Gönder